Lonca'nın Yeni Yüzü ve Evcil Hayvan Sırları

Sadece üç gün sonra, “Dead End” resmen E rütbesine yükseldi.

“İyi iş çıkardınız.” Takdir dolu birkaç sözle, o günkü avdan kazandığımız paranın onda birini Jalil’e uzattım.

“T-teşekkürler, dostum.”

Yüzde on üzerinde anlaşmıştık, ama... o kadar da çok para gibi gelmedi. Jalil’e bu parayla gerçekten geçinip geçinemediklerini sorduğumda, sadece bir maceracı olmadığını, aynı zamanda şehirde bir işletme işlettiğini de açıkladı.

“Ne tür bir işletme?”

“Şey, bir evcil hayvan dükkânı.”

Vay canına. Yani önce satıyorsunuz, sonra mı çalıyorsunuz? Biraz pis bir iş, dostum.

“Çok kötü bir şey yapmayın, tamam mı?”

“Evet, biliyorum.”

Evcil hayvan dükkânı işi yine de yasal bir işmiş. Şehirdeki başıboş hayvanları yakalıyor, biraz eğitimden geçiriyor, sonra da evcil hayvan olarak satıyorlardı. Jalil, canavar terbiye etme konusundaki uzmanlıklarıyla tanınan Rugon ırkından biriydi. Nesiller boyu aktarılan tekniklerin yardımıyla, başıboş bir sokak köpeğinden gururlu bir Canavar Halkı kadın savaşçısına kadar sözde her şeyi ‘evcilleştirebiliyordu’.

Aman Tanrım, ne kadar da kötü bir kabile.

Neyse ki Eris ve Ruijerd yanımdaydı, yoksa onun ayaklarına kapanıp ipuçları istemek zorunda kalabilirdim.

***

Tüm bunları bir kenara bırakırsak, bu evcil hayvan dükkânı kârlı bir iş gibi görünüyordu; potansiyel olarak tehlikeli hayvanları sokaklardan topladığı için şehir için de faydalıydı.

“Peki, şey. Madem zaten yasal bir işiniz vardı, neden evcil hayvan kaçırmaya başladınız ki?”

“Başta sadece kaybolanları alıyorduk, ama... sanırım içimize bir şeyler kaçtı.”

Tabii. Bu fikir akıllarına düştüğünde epey cazip gelmiş olmalı. O cazibeye bir kez yenik düştükten sonra da işler çığırından çıkmış.

“Neyse, hem dükkân işletip hem de maceracı olarak çalışmak zor olmuyor mu?”

“Yok, pek değil. Bize bir süre yetecek kadar evcil hayvanımız var.”

Görünüşe göre, dükkânı sadece öğleden önce açık tutuyor, sonra da günün geri kalanında lonca görevleriyle uğraşıyorlardı. “Pekâlâ, bana ne fark eder ki. Yeter ki işleri halletmeye devam edin.”

“O konuda endişeniz olmasın, şef—biz de kendi başımıza maceracıyız. Hem “Dead End”in adını da duyurmaya özen gösteriyoruz.”

Hmm. Madem öyle diyorsunuz...