Yeni Bir Sabah

Sabah uyandığımda, Sylphie kolumda uyuyordu. Beyaz saçlarını, soluk ensesini, uzun kirpiklerini süzdüm. Böylesine inanılmaz sevimli bir kız, sadece küloduyla yatakta yatmış, kolumu yastık olarak kullanıyordu. Uyurken yüzü tamamen rahat ve savunmasız görünüyordu.

Battaniyeyi sıyırdığımda, sakura yaprakları göründü. Hemen üzerindeki teninde küçük morluklar vardı. Yani, aşk ısırıkları. Dün gece bıraktığım izlerdi. Önceki hayatımda, bir başkasının üzerinde aşk ısırıklarının çekiciliğini anlamazdım ama şimdi Sylphie’de bıraktığım izleri sabah uyandığımda görmeyi seviyordum. Kız arkadaşlarına piercing veya dövme yaptıran o berbat erkek arkadaşların hissettiğine benzer bir şeydi, o kadar iğrenç olmasa da: bir gurur duygusu. Sylphie benim. Onu kimseye bırakmaya niyetim yoktu.

Bu düşünceyle, küçük adamım sabah yoklaması için ayağa kalktı. Dün gece ne kadar yorulmuş olsak da, epey bir enerji doluydu. Önceki hayatımda, tek ilgiyi elimden görmüştü ve kendisi de son birkaç yıldır bir ev kuşu gibiydi. Şimdi bacaklarını uzatacak bir yer bulmuşken, adeta enerjiyle patlıyordu.

Kahretsin, sabahın bu saatinde heyecanlanmaya başlayamam. Sylphie’nin bugün işi var. Bu enerjiyi onun yerine egzersize yönlendirmem gerekecekti. Bu yüzden kolumu Sylphie’nin başının altından çekip yerine bir yastık koydum.

“Mmm. Rudy, ondan içmemen gerek…” Sylphie kıpırdandı, top gibi büzüldü. Uykulu mırıldanmaları sevimliydi. Acaba rüyasında bana neyden içiriyordu?

Nasıl olduysa, kendimi onun göğsünü okşarken buldum. Dikkatli olmazsam onu uyandırırdım, bu yüzden çok nazikçe yaptım. İpeksi tofuya dokunur gibi. Çok ihtiyatlıydım. Her sabah böylesine harika bir şeyi deneyimleyen dünyanın en mutlu adamı olmalıydım. Gerçekten, sahiden mutlu olmak böyle bir şey miydi?

“Mmm… Rudy…” Sylphie gözlerini hafifçe aralayıp bana baktı. Sonra elimi kavradı ve hâlâ yarı uykulu bir halde gülümseyerek, “Dikkatli ol,” dedi.

“Olur.”

Sonra odadan çıktım. Tekrar birlikte uyuyabilmemiz için üç gün daha geçmesi gerekecekti. Bunu sabırsızlıkla bekleyecektim.