Kutsal Alanın Sırrı

O gece, yorgun bedenimi bodruma sürükledim. Yeni taşındığımız için yeraltı deposunda hiçbir şey yoktu. Kurulmuş olan az sayıda raf dışında bomboştu. İçeri doğru ilerleyip cüce zanaatkârın restore ettiği gizli kapıya elimi koydum.

Eskiden, açılıp kapanırken gıcırtılar ve iniltiler çıkaran gürültülü bir kapıydı. Gizli kapı dense de, kenarları o kadar kirliydi ki ilk bakışta fark edilebilirdi.

Şimdi ise kapıyı açıp kapatan mekanizmaya yeni metal parçalar takılmış, bolca yağlanarak ses çıkarmaması sağlanmıştı. Bodrumun duvar panelleri de tamamen restore edilmişti. Burada gizli bir kapı olduğu kimsenin aklına gelmezdi.

Sessizce kapıyı açtım. İçeride cilalanmamış ahşaptan küçük bir tapınak vardı. Parlak siyah taştan yapılmış bir sunağın içinde, idolüm kutsanmıştı. Tozlu, eski araştırma odası baştan aşağı temizlenmiş ve kutsal bir alana dönüştürülmüştü. Orada, her şey uyurken, gecenin sessizliğinde, bu yeni kutsal topraklardan tanrıma dua ettim.