Vahiy

Anna, güzel gözleriyle on saniyeden uzun bir süre tereddüt etti.

"Doğru olacağına inandığınız herhangi bir türü seçebilirsiniz. Falcı sizsiniz, ben değil. Elbette, tarot da dahil olmak üzere kartlar dışında, evde onları incelemeyi denemem de oldu. Bana hep oyuncak ya da oyun gibi gelmişlerdi."

Klein bir an düşündü, bilekleri masanın kenarına yaslıydı. Elleri yüzünün önünde birleşmiş, bakışları huzurluydu. Yumuşak bir sesle, "O halde usturlabı kullanalım," dedi.

Masadaki dolma kalemi ve bir tomar beyaz kâğıdı işaret ederek, "Nişanlınızın adını, yüz hatlarını, adresini ve doğum tarihini yazın. Doğduğu saati de hatırlayabilirseniz daha iyi olur," dedi.

Kıyafetlerinden, makyajından ve tavrından, Klein onun okuma yazma bilmediğine inanmıyordu.

Anna yanıt vermedi. Elini uzatıp bir kâğıt aldı. Kalemi kaldırıp mürekkebe batırdı ve arada bir düşünmek için duraksayarak yazmaya başladı.

İki dakika sonra kâğıdı Klein'a doğru itti.

Klein kâğıdı alıp çevirdi. Üzerindeki bilgiler şunlardı: "Joyce Meyer, 15 Eylül 1323, öğleden sonra 2:00. Tingen Şehri, Doğu Mahallesi, Stevens Sokağı No: 8. Kısa sarı saçlı, kemerli burunlu…"

Kısa bir bakışla, Klein hemen kişinin ruhsal sayısını hesapladı:

1+5=6

Mistik Ruh Numerolojisi'nde, kişinin doğduğu günün rakamlarını toplamak, Doğum Günü Yol Numarası olarak adlandırılırdı ve kişinin 27 yaşından önceki hayatını etkilerdi. Doğum Ayı Yol Numarası (doğum ayının rakamları toplanarak hesaplanır) kişinin 27 ila 54 yaş arasındaki hayatını etkilerken, Doğum Yılı Yol Numarası (doğum yılının rakamları hesaplanarak) ise 54 yaşından sonraki hayatını etkilerdi.

Yıl 1349 Temmuz'uydu, bu yüzden Joyce henüz 27 yaşında değildi; bu nedenle Klein hemen Doğum Günü Yol Numarasını hesapladı.

Altı sayısı, dengeli ve uyumlu bir hayatı, verici bir kalbe sahip olmayı ve iyi bir evliliği ya da nişanı işaret ediyordu.

Bunun ardından, hemen Joyce'un Yıl Yol Numarasını hesapladı.

Sözde Yıl Yol Numarası, doğum yılının mevcut yılla değiştirilmesiyle hesaplanırdı. Rakamlar daha sonra kişinin Doğum Günü Yol Numarası ve Doğum Ayı Yol Numarası ile toplanarak, kişinin o yılki şansı hakkında genel bir fikir edinilirdi.

1+3+4+9=17, 1+7=8; 8+9 (Doğum Ayı Yol Numarası)+6 (Doğum Günü Yol Numarası)=23; 2+3=5; Yıl Yol Numarası 5'ti, bu da onun değişim ve kazalarla karşılaşacağını gösteriyordu. Belirli riskler alması gerekecekti… Klein, gerçekleri birleştirdikten sonra sessiz bir yargıda bulundu. Anna'nın verdiği bilgilerin doğru olduğunu teyit etti.

Bakışlarını kâğıttan çekip Anna'ya çevirdi: "Bay Meyer yolculuğuna 3 Haziran'da mı çıktı?"

"Eğer yalan söylemediyse, evet, öyle." Anna dudaklarını ısırdı.

"Pekâlâ." Klein dolma kalemi alıp bunu not aldı.

Koyu kahverengi gözleriyle Anna'ya baktı ve nazikçe, "Usturlabı şimdi hazırlamaya başlayacağım. Buna biraz zaman ve mutlak sessizlik gerekecek; dışarıda beklemeniz sakıncası olur mu? Angelica size bir fincan çay veya kahve ikram eder," dedi.

"Pekâlâ." Anna, bazı falcıların kendine özgü huyları olduğunu biliyordu, bu yüzden şaşırmadan ayağa kalktı. Açık mavi kurdeleli şapkasını alıp Topaz odasından ayrıldı.

Klein kapıyı kilitledi ve masaya döndü. Bilgileri takip ederek usturlabı kurdu, burcunu ve ilgili gezegenlerin ve yıldızların konumlarını içeren unsurları da dahil etti.

Tüm süreç boyunca Astromansi El Kitabı'nı açmadı. Kurulumu hafızasına dayanarak tamamladı.

Mistik çalışmalarının son birkaç gününde, Klein kehanetle ilgili her şeyi kolayca kavrayıp anlayabildiğini, hızla içgüdüye dönüştürdüğünü fark etti.

Belki de bir Kahin'in yeteneği budur… Usturlabı tamamladı ve tatmin oldu. Vücudunun, kalbinin ve ruhunun oldukça rahatladığını hissetti.

Sonuca bakarken, burçların ve gezegenlerin yolunu, ayrıca diğer destekleyici detayları takip ederek Joyce Meyer'ın bir kaza geçirdiğini ama sonunda hayatta kalacağını kabaca tahmin etti.

Bu noktada, kehanet teknik olarak tamamlanmıştı. Ancak Klein, ilk iş işlemine çok dikkat etmek istiyordu. Gelecekteki işleri edinmesine yardımcı olacak bir itibar oluşturmayı umuyordu. Kalemi aldı ve Hermes dilinde bir cümle yazdı: Joyce Meyer'ın mevcut durumu.

Cümleyi sessizce okudu ve kâğıttaki bilgileri tekrar tekrar tekrarlayarak ezberledi.

Yedi kez sonra, Klein kâğıdı kaptı ve sandalyesine yaslandı.

Işık küresini hayal etti, gözleri karardı ve bu da onun hızla Düşünce durumuna girmesini sağladı.

Çevre uhrevi bir nitelik kazandı. Şekilsiz, sınırsız bir sis üzerinde uzanıyordu.

Klein kâğıdın içeriğini hatırladı, sonra gevşedi. Bu durumda derin bir uykuya daldı.

Bir rüya kehaneti tekniği kullanıyordu!

Soruyu tekrarlamak, detayları hatırlamak ve sonra Astral Yansımasının bir rüyada ruh dünyasında dolaşmasına izin vermek, ona vahiy kazanmasını sağlayacaktı!

Sıradan insanlar da bazen bu tür deneyimler yaşardı, ama hatırlamaları zordu, çünkü rüyalarındaki işaretler daha karmaşık ve anlaşılmazdı. Bir Kahin'in böyle bir sorunu olmazdı, çünkü görüntüleri doğrudan görebilirlerdi.

Klein yarı uykuya daldığında, çevre bulanıklaşmaya başladı.

Çarpık fantezide, kemerli burunlu sarışın bir genç adam gördü. Bir kan denizinde çılgınca yüzüyordu, dalgalar tarafından neredeyse yutuluyordu. Ama sonunda kıyıya kaçmayı başardı.

Görüntü parçalandı ve değişti. Klein, kapısında oyuncak bir yel değirmeni olan mavi bir ev gördü. O sarışın genç adam, görünüşe göre sevinç içinde, yavaşça eve giriyordu.

Tam o anda, görüntü bir kez daha değişti. Klein, görkemli bir sarayın içinde olduğunu fark etti.

Duvarlar yıkılmış ve onarılamaz şekilde hasar görmüştü. Birçok yerinde yosunlar ve otlar büyüyordu. Duvarlardaki deliklerden, dışarıda bir dağ zirvesi ve ona yakın duran bulutlar görebiliyordu.

Sarayın tepesinde taştan oyulmuş devasa bir taht vardı. Donuk değerli taşlar ve altınla süslenmişti. İnsan için hazırlanmamış gibi görünüyordu.

Bu devasa taht boş ve benek benekti, sanki çağlar tarafından yıkanmış gibiydi.

Klein kafa karışıklığı içinde etrafına baktı. Böyle bir sahneyi neden rüyasında gördüğünü anlamadı.

Bulanık zihni keskinleşti; nerede olduğunu anlamaya çalışarak bilinçaltında saraydan dışarı çıktı.

Aniden, üzerine bir bakışın düştüğünü hissetti. Arkadan gelen bir bakıştı!

Klein aniden arkasını döndü ve devasa taş tahta dik dik baktı, sadece sayısız şeffaf kurtçuğun yavaşça seğirip büyüdüğü bir sahne görmek için.

Klein nefesi kesildi.

Gözlerini açtı ve rüyasından uyandı.

Kristal küreler, tarot kartları ve hazırlanmış usturlap görüş alanına girdi. Gerçeklik hızla fantezinin yerini aldı.

İlk rüya kehanetin sonucuydu, ama sonraki rüya ne hakkındaydı? Beni mi hedef alıyordu sanki? Klein kâğıdı bıraktı. Şakaklarını ovuşturdu ve düşündü.

Bunun, kendi korkusunun bir rüya şeklinde yansıması olmadığını teyit edebilirdi, çünkü kehaneti kendisi yapıyordu.

Bir dağın zirvesinde, insanlara ait olmayan bir saray… Sessiz bakış… Çarpık ve tuhaf kurtçuk sahnesi… Klein hatırlarken sessizce tahmin yürüttü.

Şans artırma ritüeli o varlıkla mı iletişim kurdu? Yoksa Antigonus ailesinin defterinin bir sonucu mu… Doğru, o defter Hornacis dağ silsilesindeki Ebedi Gece Ulusu'ndan bahsediyordu! Rüyadaki saray bir dağ zirvesindeydi!

Basit bir çıkarım yaptı ve Kahin'i seçtiği için rahatladı. Yaşlı Neil'e göre, Gizem Avcıları da rüyalar aracılığıyla kehanet yapabilirdi, ancak bir Kahin kadar etkili değillerdi.

İç çeker, peşimi bırakmayacak gibi… Tek umudum Ray Bieber'ın bir an önce yakalanması… Klein kendini topladı ve usturlap diyagramının olduğu kâğıdı aldı. Yavaşça kapıya doğru yürüdü.

Kapıyı açtı ve resepsiyon alanına yöneldi. Anna'nın pencereden dışarı baktığını, siyah çayını tamamen görmezden geldiğini gördü.

"Ah, Bay Moretti, bir sonuç var mı?" Klein'ı göz ucuyla gördü ve aceleyle ayağa kalktı.

Klein ona hemen yanıt vermedi. Bunun yerine, rüyadan aldığı vahye göre sordu: "Sizin evinizde mi, yoksa Bay Meyer'ın evinde mi oyuncak bir yel değirmeni var?"

Anna'nın gözleri fal taşı gibi açıldı, şaşkınlıkla sessizliğe büründü.

Bir süre sonra mırıldandı: "O, bana verdiği bir hediyeydi. Evimin kapısının yanında durur. Bunu nereden bildiniz ki…"

B-bu kehanetle bilinebilir mi?

Klein gülümsedi ve nazik bir tonla konuştu: "Tebrikler Bayan Anna, Bay Joyce Meyer şu an sizin evinizde misafir. Eğer aceleyle geri dönerseniz, onu hâlâ yakalayabilirsiniz. Az önce bir felaket yaşadı, hayal edilemez acı dolu bir yolculuktu bu. Şimdi ihtiyacı olan sorular değil, teselli ve sıcak bir kucaklama."

"Gerçekten mi?" Anna inanamayarak sordu.

Tanıdığı falcılar asla bu kadar kesin konuşmaz veya bu kadar net sonuçlar vermezdi.

"Hemen geri dönerseniz anlarsınız," Klein nazik bir ton ve gülümsemeyle yanıtladı.

"Ah, Buhar Efendisi, bu doğru mu? Zavallı Joyce'um geri mi döndü? Emin misiniz? Hayır, inanamıyorum…" Anna bir an donup kaldı ve birkaç hezeyanlı kelime söyledi.

Çantasından bir soli banknot çıkardı ve Klein'ın para üstü vermesini beklemedi. Kehanet Kulübü'nden çıkarken hafifçe koşmaya başladı, eve dönmek için bir fayton tutarak.

"Bu bahşişimi de içeriyor mu?" Klein banknota baktı ve gülerek başını salladı.

İki tekerlekli bir fayton hızla sokaklarda ilerledi ve Doğu Mahallesi'ne girdi.

Anna, yanından hızla geçen sokakları izledi, huzursuzluk, beklenti ve korku karışımı bir duyguyla. Çok geçmeden oyuncak yel değirmeni görüş alanına girdi.

Faytondan indiğinde, hal ve tavrına hiç aldırış etmedi. Hızla kapıya doğru sendeledi ve zili çaldı.

Kapı gıcırdayarak aralandı; siyah, resmi bir takım elbise giymiş, sarışın genç bir adam belirdi. Yorgun ve bitkindi ama gözlerinde bir sevinç ışıltısı vardı. Kartal burunluydu.

“Bugün seni kaçıracağımı sanmıştım,” dedi Joyce gülümseyerek.

“…Ah, Yüce Buhar, gerçekten geri döndün!” Anna gözlerini ovuşturdu, hoş bir şaşkınlıkla haykırarak.

Falcının söyledikleri doğruydu!

Hayır, o gerçek bir görücüydü!

Bu, tek kelimeyle büyüleyiciydi!

Bu düşünceler zihninde dalgalanırken Anna, gözyaşlarıyla öne atıldı ve nişanlısına sımsıkı sarıldı.

İkisi, grimsi-mavi evin önünde sessizce kucaklaştı. Oyuncak yel değirmeni yavaşça dönüyor, sanki tüm zorluklarını uzaklara savuruyordu.