Yere Çakılı Bakışlar

Ortaokul ikinci sınıf öğrencisi Sengoku Nadeko yollar hakkında ne düşünür? Hatta yollar üzerine kafa yorar mı hiç? Sanırım yormadığı sonucuna varmak zorundayım. Elbette bu sadece bir varsayım ve bakış açısına göre oldukça kaba bir itham sayılabilir. Ancak hayatı boyunca başı hep önde, bakışlarını yere dikerek yürüyen bir kız yolu görmez; onun tek gördüğü kendi ayaklarıdır.

O tam bir ayak ucu seyircisidir.

Bunun kötü bir şey olduğunu söylemiyorum.

Lütfen yanlış anlaşılmasın, amacım eleştirmek değil. Hayatı bazen yürüyerek, bazen de gözlerim sımsıkı kapalı halde koşarak geçmiş, tam manasıyla önünü göremeyen biri olarak; öyle ya da böyle, gözlerini ayaklarından ayırmadan, rotasından sapmadan, sağa sola tek bir bakış atmadan dosdoğru ilerleyen Sengoku’ya nasıl laf edebilirim?

Kendi ayakları dahil kendisinin hiçbir zerresine bakmaktan haz etmeyen, bu yüzden de benliğini tamamen yitiren biri olarak, Sengoku’yu ve o hiç değişmeyen, yere diktiği bakışlarını eleştirmek yerine takdir etmeliyim aslında.

Adım.

Adım.

Nereden gelip nereye gittiği fark etmeksizin, her zaman ayaklarına, pabuçlarına bakıyor. Bir bakıma, hatta her bakımdan, bu oldukça yıpratıcı bir yaşam tarzı.

Hayat böyle olabilir.

Hayat tam da böyledir.

Bunu kestirip atmak ne benim ne de bir başkasının harcı; en azından üstünkörü bir kararla reddedilemez.

Yine de yaşadığı şey bir hayat olsa bile, acaba insanlık yolunda mı yürüyor? Hangi patikayı takip ettiğini bilmeyen, üzerinde yürüdüğü yolun adından bile bihaber olan Sengoku’nun insanlık hakkında söyleyecek sözü olamaz.

Ancak Sengoku Nadeko’nun yaşam biçimine dair asıl parmak basmak istediğim, hatta en önemli nokta şu: Eğer hayatını başın öne eğik yaşarsan...

Sürekli ayaklarına odaklanırsan, belki düşmekten, tökezlemekten ya da yoldan sapmaktan kurtulabilirsin; ama nereye gittiğine bakmadığın sürece bir şeylere toslamaktan asla kaçamazsın.

Bir de şu var; insanlık muhabbetini bir kenara bırakırsak, belki o kadar da mühim değil ama hani o alçak yollara saptığında...

Yılanın yoluna girdiğinde, o gerçek bir yılandır.

Ve orada bakacak ayak bulamazsın.