Yeni Bir Düzen

Gözlerimi açtığımda o yumuşacık yataktan çıkmaya yeltenmedim bile. Yalnızca ellerimi birbirine vurdum. Kapının yanında bekleyen kahyayı çağırmak için tek bir el çırpışım yetti. Üzerine tam oturan takımıyla ak saçlı yaşlı bir adam sesime karşılık verdi.

Başını hürmetle eğdi. "Beni mi çağırmıştınız, Usta Kazuma?"

"Evet. Sabah kahvemi istiyorum, Sebastian."

"Ben Heidel'im efendim."

"Sabah kahvemi istiyorum, Heidel."

Arkamı dönüp kendimi tekrar yatağa bıraktım. Nasıl olsa birazdan hizmetçi Mary çarşafları değiştirmeye gelirdi. Ama işini öyle kolayca yapmasına izin vermeyecektim. O çalışmaya çabalarken onu trollemek, işini zorlaştırmak için aklımda kırk çeşit numara vardı. Belli bir Haçlı bir yerlerde hizmetçilere böyle davranılması gerektiğini söylemişti sonuçta.

Sonunda kapı vuruldu.

Gördün mü? Tam dediğim gibi.

Gelen bizim kişisel hizmetçi Mary olmalıydı...