Gece Yarısı Söylenenler

"İblis Kral'ın gece baskını püskürtülmüştür. Katkı sağlayan tüm maceracılara teşekkür ederiz. Savaşa katılan herkesin tazminatı ödenecektir. Ödülünüzü almak için lütfen Lonca'daki danışmaya uğrayın."

Duyuru, Claire'in odadan fırlayıp gitmesinden bir saat bile geçmeden yapıldı. Meseleyi şaşırtıcı bir hızla çözmüşlerdi. Yine de burası koskoca ülkenin başkentiydi. İblis Kral canı her istediğinde böyle gece baskını düzenleyebiliyorsa, bu durum askeri açıdan işlerin ne kadar kesat olduğunu göstermez miydi?

Japonya'dan hileli yeteneklerle reenkarne olan o tipler ne bocalıyordu böyle? Biraz gaza basmaları gerekiyordu!

Gerçi benim gibi zerre faydası dokunmayan birinden bunu duymak pek hoşlarına gitmezdi herhalde. Aman ya! Şu ön safları arkamda bırakıp gitmeyi o kadar çok istiyordum ki...

Yüzümdeki ifade beni ele vermiş olmalıydı.

"...Bu keyifli sohbet için teşekkür ederim. Güneş doğduğunda Lain'in sizi kasabanıza geri götürmesini sağlarsınız. Benim yerime Lalatina'dan özür diler misiniz? Haber vermeden sizi yanıma aldım... İblis Kral ile olan savaşın tam cephe hattında sayılmayız ama zaman zaman böyle saldırılar yaşanıyor. Burası da tamamen güvenli değil."

Prenses sanki gerçekten benim için endişeleniyor gibiydi.

Burada kalsam bile bu şehri koruyamazdım. Kimseye bir faydam dokunmazdı. Prenses için üzülüyordum ama bir an önce tehlikeli bölgeden uzaklaşmam en iyisi olacaktı.

Iris, "Bugün benim şımarıklığıma katlandığınız için teşekkür ederim, Usta Kazuma," dedi. "Belki... başka bir zaman bana yine maceracı hikayeleri anlatırsınız?" Bana genç bir kıza yakışır, tatlı bir tebessüm bahşetti.

Kahretsin, gerçekten çok sevimliydi.

Bütün vaktini hizmetkarlar ve yetkililerle geçiriyor, kendi yaşlarında oynayabileceği tek bir arkadaş bile bulamıyordu. Arada sırada bir hikaye anlatmaktan zarar gelmezdi herhalde...

O sevimli, masum yüzü beni biraz mahcup etti. Hissettirmemeye çalışarak ben de ona gülümsedim.

"Peki, olur. Dürüst olmak gerekirse bayağı korkağın tekiyimdir, o yüzden bir an önce eve dönmek istiyorum. Ama senin için? Bol bol ilgi çekici şey yapacağıma ve gelip sana anlatacağıma söz veriyorum."

Gözlerinin içi parlayarak bana baktı. "Hi-hi! Teşekkür ederim. Şey... nedense bana ağabeyimin eski halini hatırlatıyorsunuz. Bir ağabeyim var biliyor musunuz, fakat kraliyet ailesinde öz akrabalar bile bir noktadan sonra resmiyet takınır. Artık onunla böyle konuşamıyoruz... Doğrusu, biraz daha kalmanızı çok isterdim ama sizden daha fazlasını istemek haksızlık olur..."