Kaderin İlk Halkası

Sanırım artık Kissshot Acerolaorion Heartunderblade'den bahsetmenin vakti geldi. Bunu yapmak benim görevim olmalı. Lise ikinci ve üçüncü sınıflar arasındaki bahar tatilinde tanıştım onunla. Şoke edici, felaketle sonuçlanan bir tanışmaydı bu. Her halükarda, korkunç bir şanssızlığım olmalıydı; elbette, o kötü şanstan kaçınamadığım gibi, bir şekilde kaçınabilseydim bile, başka birinin aynı kaderi yaşayacağından şüpheliyim. Burada kendi şanssızlığımdan bahsetmek aslında son derece sorumsuzluk gibi geliyor. Belki de dürüst olup her şeyin benim hatam olduğunu söylemeliyim. Sonuçta, bunun sadece ben olduğum için mümkün olan bir olaylar zinciri olduğunu düşünüyorum.

Bir olaylar zinciri.

***

Aslında, o kelimeleri az önce pek düşünmeden kullanmış olsam da, bu zincirin hangi olaylarla başlayıp bittiğini size söyleyemem. Bu olayın nerede başladığını, hangi yolu izlediğini veya nasıl sona erdiğini kesin olarak söyleyemem. Belki de henüz bitmedi, hatta şimdi bile, ya da belki de hiç başlamadı. Bunu bir gösteriş veya kelime oyunu olsun diye söylemiyorum; dürüstçe inandığım şey bu.

Nihayetinde, olayı sadece kendi bakış açımdan gözlemleyebildiğim için, o olaylar zincirinin başkaları için gerçekten ne anlama geldiğini veya gelmediğini asla bilemeyeceğim. Onlara sormak, koşulları bir dereceye kadar anlamamı sağlayabilir, ama o zaman bile, söylediklerinin doğru olup olmadığını bilmemin bir yolu yok.

Elimdeki şey gerçek değil, bir kavrayış.

Ve belki de bu yeterlidir.

***

Ama her şeyden önce (ve kesin olarak söyleyebileceğim tek şey bu), tüm bunların merkezindeki kızın doğası böyleydi: Kissshot Acerolaorion Heartunderblade.

Sadece gözlemci için anlam taşıyan biri.

Anlamı gözlemciye göre değişen biri.

Gözlemcilerinin üzerinde anlaşamadığı biri.

Bir vampir.

Elbette, bir vampirin ne olduğuna dair size detaylı bir açıklama yapmama gerek yok. Çizgi romanlarda, filmlerde veya oyunlarda olsun, bu konu çoktan suyu çekilmiş bir damar. Japon halkının çoğu, bu ülkenin kültüründen doğmuş yaratıklar olmasalar bile, onlara yakından aşina olmalı. Onlara biraz eski bir kavram diyebilirsiniz.

***

Yine de, bahar tatili.

Şimdi iki kez eskimiş saydığımız bu kavramlardan biri olan bir vampir tarafından saldırıya uğradım.

Aptalcaydı diyebilirsiniz.

Aslında, aptal olduğumu düşünüyorum.

Ve bahar tatilinin başından sonuna kadar süren iki haftalık bir cehennemi yaşamam, benden başkasının aptallığı yüzündendi.

Eğer büyük bir şakaysa, kesinlikle cehennem gibi hissettirdi; eğer cehennemse, kesinlikle büyük bir şaka gibiydi.

Daha önce de söylediğim gibi, bu olaylar zincirinin ne zaman başladığı, nerede ve nasıl geliştiği, ne şekilde sona erdiği benim için sonsuza dek bir sır olarak kalacak. Ancak bu çözümsüz bir ikilem olsa da, kendi kişisel cehennemimin ne zaman başlayıp ne zaman bittiğinden kesinlikle eminim.

26 Mart'tan 7 Nisan'a.

Bahar tatili.

Onun gibi yaratıkların – Kissshot Acerolaorion Heartunderblade gibi – "anormallikler" olarak bilindiğini öğrenecektim.

Anormallikler.

Canavarlar.

İnsanlık dışılar.

Bu durumda, bana cehennemi yaşatan her şeyden önce, onu gözlemlemiş olmamdı; o anda, o yerde, o şekilde.

Feci şekilde uygunsuz bir gözlemciydim.

Ve evet, aptal biri.

Size ondan bahsetmek, zorunlu olarak kendi aptallığımı tamamen ortaya koymayı gerektirse de – ki bunu mazoşistçe bir eylem olarak görebilirsiniz – o vampirden bahsetmem gerektiğini düşünüyorum.

Ondan aldığım yaranın hikayesinden.

Onu nasıl yaraladığımın hikayesinden.

Bahsetmem gerek.

Konuşmak benim görevim.

Bu benim sorumluluğum.

…Bu giriş epey uzadı, ama burada anlayışınızı rica ediyorum; sorumluluktan falan gösterişli bir şekilde bahsetmiş olsam da, bu sadece aptal bir soytarının sorumluluğu. Ne zaman tökezleyeceğim belli olmaz; çekingen bir şey olsa da, bu hikayeyi bitirecek özgüvene dürüstçe sahip değilim. İşte bu yüzden bu "düzgün" ön sözleri uzatıp duruyorum.

Yine de, daha fazla uzatamam. Ve hikayeye nihayet başladığımda, yokuş aşağı yuvarlanan bir kaya gibi durdurulması zor hale gelebilir. Ama ne olur ne olmaz, kararlılığım yetersiz kalırsa diye, hikayenin nasıl bittiğini şimdiden açıklayayım.

Bir vampirle ilgili bu hikayenin mutsuz bir sonu var.

Herkesin perişan olmasıyla sona eriyor.

Ve bu sadece cehennemin sonu. Olaylar zinciri henüz bitmemiş olabilir ve her halükarda, ona karşı sorumluluğum ömür boyu sürecek bir ilişki olacak.