Sonsöz

“Bu hikâye sahneye aitmiş gibi hissettiriyor.”

Editörüm, yedinci kitabın konu taslağını ilk sunduğumda böyle demişti.

Başta neyden bahsettiğini anlamamıştım. Ancak yazmaya başlayıp hikâyeyi derinleştirdikçe ne demek istediğini kavramaya başladım. Bu kitabın geçtiği yer hâlâ Labirent Şehir Orario olsa da, şehrin henüz keşfedilmemiş o kadar çok kısmı vardı ki, her zamankinden daha fazla detay ekleyerek burayı tamamen yeni bir mekân olarak düşünmeye karar verdim. Şehrin önceki ciltlerden farklı bir havası olduğu muhtemel.

Bu hikâyede fahişe, genelev ve eğlence bölgesi kelimeleri sıkça geçiyor. Karakter kadrosunu bir değişiklik olsun diye zindandan çıkarmak fikri, maceracılarla dolup taşan bir şehirde bu tür bir mesleğin olup olmayacağını merak etmemle başladı. Üzerine düşündükçe, bu konuya değinilmesi gerektiğini daha iyi anladım. Kitabın ilk fikirlerini not alırken ellerim titriyordu.

Fahişelerin ve genelevlerin farklı bir fantezi dünyasına ait olduğuna inanıyorum. Hikâyede çok detaya girmesem de, yarını görebilmek için yaşamak, gelecek için para biriktirmek veya seçtikleri partnerlerini kendi acı ve ızdırapları pahasına desteklemek amacıyla bir gecelik rüyaları gerçeğe dönüştüren fahişelerin de var olduğuna inanıyorum. Geriye dönüp baktığımda, gençliğimde izlediğim dönem oyunları ve dramaları düşünce tarzımı derinden etkiledi. Yer minderinde diz çökmüş, daha iyi bir gelecek umuduyla müşterileriyle bağ kuran bu kadınları görmek, onlara sempati duymama ve reddedildiklerinde üzülmeme neden oldu. Her türden kırmızı fenerli bölgeleri ele alan bu oyunlardan ilham aldım.

Kitabın kendisine dönecek olursak, bu ciltte daha fazla “hizmet sahnesi” eklemek için elimden geleni yaptım ve bu da önceki kitaplara göre üç kat daha fazla sahneyle sonuçlandı. Onları yazarken, romantik komedinin büyük bir derinliği olduğunu keşfettim. Bu hikâyenin çoğu büyük zorluklar yaşamak üzerine kuruluydu, ama evet, kitap boyunca ciddi bir tonu sürdüremediğim için özür dilerim.

Her zaman yaptığım gibi şükranlarımı sunmadan önce bir duyurum var.

Bu hikâye, 2015 baharında yayınlanacak bir animeye uyarlandı.

Bu haberi ilk duyduğumda heyecanla yerimden fırladım, yumruklarımı havaya salladım. O heyecan hâlâ içimde, ama aynı zamanda oldukça gerginim. Tüm bunlar, Zindanda Kız Tavlamaya Çalışmak Yanlış mı? serisini desteklemeye devam eden hayranlar sayesinde oldu. Bu yolculukta başından beri benimle olan ve seriyi yeni keşfeden herkese ne kadar teşekkür etsem azdır. Şimdi tüm bu mutluluğumu kelimelere dökmeyi çok isterim, ancak tüm bu takdiri bir geri ödeme yolu olarak bir sonraki kitaba aktaracağım. Anime yayınlanırken light novel’lar üzerinde sıkı çalışmaya devam edeceğim.

Bu konuyu da aradan çıkardığımıza göre, şimdi teşekkür etme zamanı.

Öncelikle, süpervizörüm Kotaki Bey’e ve bu kitap için daha da güzel çizimler yapan Suzuhito Yasuda Bey’e teşekkür etmeliyim. Ardından, “Yazmak istediğim her şeyi sığdıracak kadar sayfa yok,” diye yanına gittiğimde bana “Hepsini kâğıda dök, bir yolunu buluruz,” diyerek beni cesaretlendiren editörüm Kitamura Bey’e. Ayrıca, bu projede emeği geçen tüm personele de büyük bir teşekkür.

Ayrıca, bu kitabın yayımlanmasıyla birlikte çıkan drama CD’sini oluşturan seslendirme sanatçılarına, yazarlara ve personele de teşekkür etmek isterim.

Son olarak, size, okuyucularıma teşekkür etmek isterim.

Beşinci, altıncı ve yedinci kitapların çok hızlı bir şekilde art arda yazıldığını hissediyorum (o kadar hızlı ki epey kilo kaybettim), bu yüzden sekizinci kitap üzerinde biraz daha fazla zaman harcamayı planlıyorum. Lütfen bir sonraki cildi sabırsızlıkla bekleyin.

Sonuna kadar okuduğunuz için teşekkür ederim.

Bir dahaki sefere görüşmek üzere!

Fujino Omori