Sonsöz

Şunu baştan söyleyeyim: Yemin ederim bu sefer bir harem hikayesi yazmak istemiyordum.

Hayattan kesitler içeren bir hikaye örgüsü yazmak istiyordum.

Ama çok sayıda kadın karakter vardı ve başrole karşı hisleri doğal olarak daha romantik bir hal alınca, bu kaçınılmaz oldu.

On beşinci cilt de böylece ortaya çıktı.

Öncelikle, bu ciltteki bölümler, 2015 Blu-ray özel sürümüyle birlikte gelen yedi özel bonus kısa hikayenin gözden geçirilmiş halleri. Tüm karakterler epey tecrübe edinip çok geliştiklerinden, bu anı onların geçmiş hikayelerini toplayıp kaydetmek için kullanmama izin verildi.

Bu arada, başlangıçta – ya da dürüst olmak gerekirse, yakın zamana kadar – prum destekçimin seviye atlamasına izin verme niyetim yoktu. Onu zayıf ve yeteneksizlerin temsilcisi olarak, ya da en azından bu bakış açısına sahip biri olarak devam ettirmeyi planlamıştım, ama belli bir editörün sürekli baskısına maruz kalıyordum, ‘Lilly’nin seviye atlamasına izin vermelisin yoksa kötü olacak, dostum!’ diyerek. İkna olmamıştım, ama hikayeyi on dördüncü cilde kadar tekrar okudum ve olan biten her şeyle birlikte, aniden seviye atlamazsa tuhaf olacağını hissettim. Eğer şansını burada yakalamazsa, diğer karakterler için ne tür bir cehennemden geçmesi gerekirdi ki seviye atlayabilsin. (Yine de, yan hikayenin yedinci cildinde seviye atlamadan cehennemden geçen bir cüce var, ama olay örgüsü gereği bu kaçınılmazdı. Üzgünüm, Jagen!)

Neyse, herkesin favori destekçisine tebrikler!

Ama belki de hikaye anlatıcılığının asıl heyecanı budur – özenle kurduğun olay örgüsünü tamamen altüst eden karakterlerden korkmaya başladığında. Yaratıcı sürecin ham hali de budur işte.

Bu cildin temasına bir isim vermem gerekirse, geçmişin tecrübesizliği ile bugünün olgunluğu arasındaki tezat diyebilirim.

Üzerine düşündüğümde, sanırım aniden çok daha güçlü hale gelen kahramanlarımızın ilk başladıklarında nasıl olduklarını aktarmak istedim. Bunu ciddi ciddi açıklamaya çalıştığımda hep biraz utanç verici geliyor, ama şahsen ‘bakın ne kadar yol kat ettiler’ tarzı şeyleri gerçekten severim.

Daha tecrübeli Light Novel yazarlarından öğrendiğim harika şeylerden biri de, karakterlerin tek bir cilt boyunca ne kadar büyüdüğünü görmek gibisi olmadığıdır. Kahramanlarımızın neler yaşadığını, kimlerle tanıştığını ve nasıl acı çektiğini biraz olsun insanlara hatırlatabildiysem, o zaman çok mutlu olacağım.

Bu açıdan bakıldığında, sonsöz aykırı bir şekilde öne çıkıyor. En güçlü başrol kadınımızın geçmişini görmek için biraz daha beklemenizi umarım. “Kahraman’ın Ağıtı”nı bu cilde koyup koymama konusunda gerçekten çok düşündüm, ama dünyanın o kısmını burada gerçekten derinlemesine incelemek istedim, bu yüzden koydum. Kendime ‘Maceracılar kimdir? Labirent nedir? Kahraman nedir?’ gibi sorular sormak zorunda kaldım ve bu, en sevdiğim bölümlerden biri.

Sonsözlerim son zamanlarda uzamaya başladığı için üzgünüm. Şimdi de teşekkür kısmına geçeyim.

Her zamanki gibi, editörüm Matsumoto’ya, genel yayın yönetmeni Kitamura’ya ve GA Bunko’daki herkese minnettarım. Bu özel yolculukta bana eşlik ettiğiniz için çok teşekkür ederim. İllüstratör Suzuhito Yasuda’ya, harika çizimleri için tekrar çok teşekkür ederim. Bu kadar çok devasa bölüm başlık sayfası çizdirdiğim için özür dilerim. Bu kadar ilerlemiş bir seride hala çizimler almaya devam eden çok fazla seri olmadığı için hep korkarım. Bu süreçte emeği geçen herkese en derin şükranlarımı sunarım.

Ve okuyucularıma gelince, bu on beşinci cilde kadar gelmek, öncesinde epey bir kitabı okumayı gerektiriyor, bu yüzden her zamanki gibi, okuduğunuz için çok teşekkür ederim. Bu hikayenin sonu görünmüyor ve onu okumaya devam ederseniz çok sevinirim.

Dördüncü hikaye örgüsü burada devam edecek ve sanırım bir sonraki cilt, meyhanenin güzel hanımefendileriyle ilgili olacak.

Bu noktaya gelmek korkunç derecede endişe verici bir durum ve umarım bir şekilde bunun üstesinden gelebilirim. Sadece romantik bir komediye dönüşmesini engellemek istiyorum. Ah – pek iyi değil mi? Anlıyorum. Pekala, kan tükürürken bolca şeker de katmaya çalışacağım. Nggh.

Bana buraya kadar eşlik ettiğiniz için teşekkür ederim.

Ben yoluma devam edeyim.

Omori Fujino