Sonsöz

Belli bir klasik mangadaki alevli kılıç saldırılarına her zaman hayran olmuşumdur.

Ve işte, serinin yeni bir hikaye örgüsünü başlatan on ikinci cildiyle karşınızdayız.

***

Bu cilde başlangıçta doğrudan meyhane elfinin hikayesine giriş yapmayı planlamıştım. Ancak on birinci cildin sonsözünde köklerine dönen **kahramanımızın** ne denli büyüdüğünü görmek arzusu ağır bastı. Bu yüzden planlarımı hızla değiştirerek, kendime tamamen bir **zindan** kitabı yazma izni verdim. Henüz sonuna çok olan hikayenin bütünü açısından bu bir nevi sapma olsa da, iyi ki bu kararı almışım.

***

Yazar olarak bu cildi yazarken beni en çok sevindiren yönü, karakterlerin gerçekten değişip büyüdüğü bir aşamaya ulaşmış olmaları. Elbette, hikaye örgüsünün yapısı çeşitli karakterlerin gelişimini ve büyümesini belli ölçüde belirler, ancak bu ciltte ana karakter benim kontrolümden çıkarak kendi başına büyük bir atılım gerçekleştirdi. Serinin dilini ödünç alacak olursak, tanrılar bile onun gelişimini öngöremedi. Bu, durumu ifade etmenin yerinde bir yolu gibi duruyor. Bana göre bu, karakterlerin hikaye içinde canlı olduklarının ve kendi planlarım tarafından hiç de kontrol edilmediklerinin bir kanıtı niteliğinde. İnanmak istediğim de tam olarak bu. Ve başlangıçta ne kadar zayıf ve çaresiz olduklarını düşündükçe!

***

Tüm bunların dezavantajı ise, Bell’in biraz aşırı büyümesine hayatındaki kadınların tepkilerini nasıl işleyeceğim meselesiydi. Özellikle Amazon’un cinsel çekimini kontrol altında tutmak bir hayli güçtü. İlk taslağımda, hayır cevabını kabul etmeden Bell’in üzerine atıldı; bu yüzden bunu düzeltmek için büyük bir **paniğe** kapıldım. Karakterlerin canlı olduğunu bir kez daha idrak ettiğim anlardan biriydi bu.

***

Bu ciltte tanrıların hiçbir entrikası veya kötücül planı yoktu. Tamamen bir **zindan** macerasıydı ve kişisel olarak yazarken büyük keyif aldım. Karakterler, bu fantastik dünyada korkunç canavarlarla ve sevimli kızlarla karşılaşarak saf bir **zindan** macerasına atılmıştı. Kimi zaman zorluklar yaşasam da, genel olarak **kahraman** ve yoldaşlarıyla birlikte o ilk günkü coşkuya geri dönmekten çok mutlu oldum.

***

Bununla birlikte, teşekkürlerimi sunmak istiyorum.

***

Kararsızlık içinde kıvranırken beni defalarca kurtaran Kotaki ve Genel Yayın Yönetmeni Kitamura’ya; yoğun programının ortasında böylesine güzel çizimler yaratan Suzuhito Yasuda’ya; ve bu projede beni bir kez daha destekleyen diğer tüm insanlara derin şükranlarımı sunarım. Son olarak, durup düşündüğümde, bu serinin yirmiden fazla cildinde bana yoldaşlık eden tüm okuyucularıma en içten teşekkürlerimi iletiyorum. Gelecekte sizlere iyi hikayeler sunmaya devam etmek için tüm gayretimi göstereceğim.

***

Bir sonraki ciltte tekrar buluşmayı umuyorum. O zamana dek, hoşça kalın.

Fujino Omori