Sonsöz

Andromeda bunu iki gecede başardı. Tam bir Bayan Andronage doğrusu. Eh, Andromeda'dan da bu beklenirdi zaten.

Sanırım bu ciltte herkesten daha çok o çalıştı.

Eskiden atletizm yapardım. Bir gün antrenörüm, bir takım arkadaşımla bana Tom ve Jerry'yi hatırlattığımızı söylemişti. Sanırım bunun nedeni, ikimizin de uzun mesafe koşularına katılmamız ve yarışların sonuna doğru gruptan sıyrılıp bitiş çizgisine kadar birbirimizi sırayla kovalamamızdı (Muhtemelen Tom bendim).

O son yüz metreyi, bitiş çizgisine yaklaşırken hâlâ hatırlarım — kollarının önümde güçlüce sallanışını, uzun adımlarını, ayak tabanlarının uyluklarına kadar yükselişini, sırtının önümde uzaklaşışını. Tüm gücümle mücadele ederdim ama yine de beni geride bırakırdı. O görüntü gerçekten kâbus gibiydi. Bazen hâlâ rüyalarıma girer ve ter içinde uyanırım. Takım arkadaşımın benim rakibim olduğuna inanıyorum.

Diğer zamanlarda iyi anlaşırdık, hatta bazen birlikte yemek yerdik. Ama yarış günü, programda “Jerry’nin” adını arar, ikimizin de koştuğu bir etkinlik bulur bulmaz kaybetmeme arzusunun keskin bir şekilde farkına varırdım.

Rakipler muhtemelen iyi bir şeydir.

Belki de “değerli rakipler” terimi, oldukları şey için biraz fazla havalı kaçıyor, ama onların varlığı sayesinde yeni hedefler birbiri ardına ortaya çıkıyor gibi. Bell için hem bir kahraman hem de değerli bir rakip olan minotorun, Dokuzuncu Cilt’te başlayan Xenos hikâyesinin tek nedeni olduğunu söylemek pek doğru olmaz… ama onun için kesinlikle bir rakip yaratmak istedim. Bu üç cildi tamamladıktan sonra, ana karakterim için minotordan başka bir rakip olamayacağına karar verdim. Umarım seri ilerledikçe Bell ile bu kovalamaca oyununa katılmayı kabul eder.

Ve bununla birlikte, teşekkürlere geçiyorum.

Editörüm TK Otaki'ye, bu cilt için el yazması ekibine katılan Genel Yayın Yönetmeni TK Kitamura'ya ve güzel çizimleri için Yasuda Suzuhito'ya şükranlarımı sunmak isterim. Ayrıca, bu kitabın hazırlanmasında emeği geçen diğer herkese en derin teşekkürlerimi sunarım. Ve bu kitabı eline alan tüm okuyuculara, binlerce kez teşekkür ederim.

On Birinci Cilt için yayımlanan sınırlı sayıdaki dramatize sesli kitap CD'sini hazırlayan ekibe ve oyunculara da derin şükranlarımı sunarım.

Başlangıçta Xenos hikâyesi bittikten sonra bile hikâyenin üçüncü bölümünü devam ettirmeyi düşünüyordum, ancak bu cildi tamamladıktan sonra net bir ara vermenin en iyisi olacağına karar verdim. Bir de Xenos'ların hikâyesinin, başlangıçta beklediğimden çok daha uzun sürmesi, tam üç cilt boyunca devam etmesi gerçeği vardı…

Her neyse, bir sonraki cilt yeni bir bölümle başlıyor ve bu bölümde zindanın keşfine bir kez daha dönmeyi planlıyorum. Umarım o hikâyede bana katılırsınız.

Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Şimdilik hoşça kalın.

Fujino Omori