Yazın İlk Günü: Uçup Giden Aşk

ÖNSÖZ

İlk aşkım bir kamikaze pilotuydu.

Hem güçlü hem de bir o kadar sıcakkanlı ve şefkatli bir adamdı. Yüreğinde taşıdığı, göğsünün derinliklerine gömdüğü o kadar çok sevgi vardı ki. Benim için dünyalar demekti.

Ama tanıştığımızda, o ölmeye zaten hazırdı.

"Bunu yapmak zorundayım," demişti bir keresinde, gözlerinde en ufak bir tereddüt olmadan. "Değer verdiğim herkes için... Sevdiklerimi korumak uğruna canımı feda ediyorum."

"Lütfen," diye hıçkırıklara boğularak söyledim. "Gitme."

Göğsüne sarılmışken, o da bana sadece sakin ve nazik gözlerle baktı; beni en sıcak kucaklama gibi saran bir bakıştı bu...

Sonra, bir yaz günü, şimdiye dek gördüğüm en berrak gökyüzünün altında, onun engin, vahşi maviliğe doğru süzülüşünü izledim. Uçağı gitgide küçülerek minik bir ışık noktasına dönüştü ve kayboldu.

Orada mısın, Akira?

Beni duyuyor musun, neredeysen?

Güvenli ve sessiz bir yer mi orası?

Acıdan, ızdıraptan ve hüzünden uzak mı?

Sadece sonunda huzur bulmuş olman için dua edebilirim.

Çünkü hayatın, rüzgarda savrulan bir yaprak kadar kısaydı.

Umarım şimdi yumuşak ve nazik bir rüyada, huzur içindesindir.