Uykunun Bedeli

“İkinizin de işi bitti!” diye gürledi Asahi.

“Oha! Sakin ol biraz, şampiyon! Kalıcı kalem değil ki, kolayca yıkanır!” diye aceleyle güvence verdi Chiaki.

“Gülmemek ve sürprizi bozmamak ne kadar zordu biliyor musun?! Şimdiye kadar fark etmemen de biraz senin suçun! Pffft!” diye kıkırdadı Hinami.

Sonunda, kafa karıştırıcı sorununa bir çözüm düşünmek, Asahi'nin kalan tüm enerjisini tüketmiş gibiydi. Bir süre uyuklamış ve uyandığında arkadaşlarının yüzlerinde rahatsız edici iki sırıtışla karşılaşmıştı. Başta onlara aldırış etmemiş, onlar da takılmaya ve video oyunları oynamaya devam etmişlerdi. Nihayet, Chiaki ve Hinami'nin eve dönme vakti geldiğinde, histerik kahkahalar arasında şakayı açıklamışlardı: O uyurken yüzüne bıyık çizmişlerdi.

“Sonra görüşürüz, Asahi! Bizi ağırladığın için teşekkürler. Çok eğlenceliydi!” diye haykırdı Hinami.

“Aynen öyle, kanka! O Hamburg bifteği acayip lezzetliydi!” diye ekledi Chiaki.

Asahi günün büyük bir kısmında çiftin insafına kalmış olsa da, bu durum onda kötü bir his uyandırmamıştı. Bugün eğlenmişti ve önemli olan da buydu. Bu yeni farkındalıkla Asahi, onları apartman dairesinden uğurlarken her birinin başını nazikçe okşayarak minnettarlığını dile getirdi.