*

BAŞLIK: Buz Kraliçesi'nin İnsani Yüzü

İşin sadece şanstan ibaret olmadığını Fuyuka kısa sürede kanıtladı. Asahi’nin zorlandığı tüm matematik problemlerini kolaylıkla çözüyordu. Kavrayamadığı temel konuları bile, onun anlayabileceği basitlikte açıklayabiliyordu.

“Burada ikinci denklemi kullan, sonra ikinci dereceden denklem formülünü uygula, böylece nihai sonuca ulaşırsın. Bir sonraki soru da aynı yöntemi kullanıyor. Soru çözümü esnasında bu yöntemi unutmamaya dikkat et.”

Dersleri inanılmaz verimliydi; Fuyuka’nın yardımıyla Asahi, daha önce boş bıraktığı tüm soruları çözmeyi başardı.

Acaba Chiaki’ye bir şeyler anlatmaya çalıştığımda hissettiğim şeyi o da hissediyor mudur? diye düşündü kendi kendine.

Öğretmenlerin hiç bahsetmediği bazı sır numaralarına sahip olması, derslerinde ne kadar başarılı olduğunu açıkça gösteriyordu. Her halükarda onun fersah fersah ötesindeydi ve ders ilerledikçe okuldaki profesyonel öğretmenlerden çok bir hoca gibi davranıyordu.

“Vay be, bu işte çok iyisin. Dürüst olmak gerekirse, öğretmenim sen olsan hiç şikayet etmezdim.”

“Beni abartıyorsun. Oyalanmaya zamanın varsa, bu problemi çözmeye de mutlaka zamanın vardır.”

Asahi dikkatini tekrar deftere çevirdi ama Fuyuka’nın çok hafifçe iç çektiğini duydu. Verecek pek bir cevabı olmadığı için sadece zoraki gülümsedi.

Garip biri, kesinlikle, diye düşündü.

Tavrı her zamanki gibi soğuktu ama sorunlar hakkında soru sorduğunda onu uzaklaştırmaya çalışmıyordu. Her zaman anlayabileceği bir şekilde cevap veriyor, hatta bir şeyi gerçekten anladığında ve elindeki problemlere uyguladığında onu takdir ediyordu.

Borç ve ödeme meselesini bir kenara bırakırsak, Buz Kraliçesi'nin “insani” yönünü nihayet bir anlığına gördüğünü hissetti. Hareketleri ve konuşması asil ve incelikli bir yöntem taşıyordu ama Asahi, onun ifadelerine ve hareketlerine göre onu nasıl okuyacağını yavaş yavaş öğrenmeye başladı.

O kadar karakterinin dışında davranıyordu ki, Asahi bunu bir dereceye kadar sevimli buldu. Gerçi onun hakkındaki ön yargılarının çoğunun Chiaki’nin izlenimlerine dayandığını kabul etmeliydi. Arkadaşı sürekli onun farklı bir insan olduğundan bahsediyordu.

“Bunu yanlış hesapladın.”

“Ah, evet. Tanrım, nasıl basit bir toplama işleminde hata yaparım?”

“Bunu ciddiye almaya başlasan iyi olur. Sınav bu denklemlere dayanıyor, bu yüzden onları kafana kazıman gerek.”

Fuyuka, Asahi’nin basit hatasına karşılık kendi kendine sessizce iç çekti. Onu duymadığından emin olmaya çalıştı ama Asahi yine de duydu. Ancak odaklanması zordu; önünde olup bitenleri hala kabullenemiyordu. Buz Kraliçesi’nin ta kendisiyle ders çalışmayı, onu hiç hayal etmediği şekillerde ifade ederken görmeyi hiç beklemezdi.