Sınıfın Sıcaklığı

Öğle arası.

Fujiwara Kanata şaşkınlıkla başını yana eğdi. "Ha? Benden yardım mı istiyorsunuz?"

Nanase, "Lise çağında böyle şeyler için henüz çok erken, falan filan" gibisinden bir ton nutuk çekip beni azarladıktan sonra bir sonraki adımımızı tartışmış ve sınıf arkadaşlarımızdan yardım istemeye karar vermiştik.

Sınıf temsilcimize durumu açıklamaya koyuldum. "Aslında konu Nanase ve piyano..."

Anlatacaklarım bittiğinde Fujiwara ciddi bir ifadeyle başını salladı. "Anlıyorum. Demek koro dinletisinde bize eşlik etmek istememesinin sebebi buydu."

Nanase araya girdi. "Özür dilerim. Sahne sırasında aniden çalamayacak duruma gelirsem herkesi zor durumda bırakırdım."

Fujiwara, Nanase'yi rahatlatmak istercesine gülümseyerek hemen karşılık verdi. "Aman, hiç sorun değil, endişelenme lütfen. Zaten seni zorlamak istemem. Tabii ki yardımcı olurum. Kaç kişi bulalım?"

"Beş altı kişi yeterli olur sanırım," diye önerdim. Bizim arkadaş grubuyla onu izlediğimiz zamanki sayıyla hemen hemen aynıydı ama bu seferki amaç, biraz daha mesafeli olduğu insanların önünde nasıl bir tepki vereceğini görmekti.

Nanase başıyla onayladı. "Bize yardım edebilir misin?"

"Elbette! Bugün okul çıkışında mı bir araya geleceğiz?"

Nanase şaşkınlıkla sordu. "Benim için uyar ama... Bu kadar kısa sürede altı kişiyi toplayabilir misin gerçekten?"

Fujiwara bıkkın bir tavırla kıkırdayıp Nanase'nin omzuna hafifçe vurdu. "Ne diyorsun sen? Konu sen olunca herkes koşa koşa gelir, Yuino."

Daha sonra Fujiwara sınıftaki diğer kızlarla iletişime geçip durumu onlara da anlattı. Sınıftaki neredeyse tüm kızların bir araya toplandığını gören erkeklerin yüzünde meraklı bakışlar belirdi. Bunun üzerine Tatsuya, Reita ve ben gidip onlara da durumu kısaca özetledik. Ne de olsa ileride onların da yardımına ihtiyaç duyabilirdik. Elbette bunu yapmadan önce Nanase'den onay almıştık.

"Şey, bakın... Ben gerçekten iyiyim. Günlük hayatımı etkileyen bir durum yok, o yüzden endişelenmeyin, tamam mı?"

Nanase herkesin vaktini aldığı için mahcup hissediyordu, bu yüzden sınıftakiler onun bu endişesini dağıtmak için ellerinden geleni yaptı. Her zamanki gibi çok seviliyordu. Nanase insanlarla ilgilenmeyi sevdiği için sınıftaki kızlar ona fazlasıyla güvenirdi.

Kızların etrafını sardığı Nanase, "Herkes... Çok teşekkür ederim," dedi. "Madem bana yardım ediyorsunuz, ben de elimden gelenin en iyisini yapmalıyım."

Bunu söylerken ses tonu biraz gergindi. Hikari ise tüm bu olanları sessizce izliyordu.