Karmaşık Bağlar

Miori, olan bitene hiçbir anlam veremeden oradan hızla uzaklaştı.

Nanase endişeyle sordu. "Ona durumu düzgünce açıklasak daha iyi olmaz mı?"

"Açıklasak bile bize inanacağını sanıyor musun?" Karşılaştığı o manzaradan sonra ne söylersek söyleyelim, kulağa sadece birer bahane gibi gelecekti.

"Özür dilerim, Haibara-kun. Ne ara böyle bir şey yaptım..." Devamını getiremedi. Görünüşe göre bana tamamen refleks olarak, hiç istemeden sarılmıştı. Kendi davranışına kendisi de şaşırmış gibi duruyordu.

"Yine de sağda solda dedikodu yayacak biri değildir," dedim.

"Öyle olabilir ama... Bu yanlış anlaşılmayı öylece bırakmak senin için gerçekten sorun olmayacak mı?"

Miori'nin gözündeki değerimin yerle bir olması ödeyeceğim tek bedelse, bu durum pek de umurumda sayılmazdı. Daha ne yapacağımızı tartışırken kapı yeniden açıldı.

"Miori-chan beni görünce çok tuhaf davrandı. Bir şey mi oldu?"

Gelen Hikari'ydi, Miori ile beraberlerdi.

Miori hemen araya girdi. "Şey, ona hiçbir şey anlatmadım, tamam mı?"

Bunun üzerine Nanase ile birlikte apar topar olanları anlatmaya koyulduk. Büyük bir çabayla da olsa en sonunda yanlış anlaşılmayı düzeltmeyi başardık. Hikari ise tüm bu süre boyunca yüzüne yapışmış o gülümsemeyle bizi izledi; aklından tam olarak nelerin geçtiğini kestirmek imkansızdı.