Dokunuşun Sıcaklığı

Yuino-chan piyano çalmadan önce onun elini tutmanı istiyorum.

Şaşkınlıktan dilimi yutacaktım, ki bu durum herhalde oldukça doğaldı. Kıskançlığının ne kadar derinlere uzanabileceğini bildiğimden, Hikari’den böyle bir teklif geleceğini rüyamda görsem inanmazdım. Nasıl yani? Neden ben? Neden onun elini tutuyorum ki?

Geçen gün ilk seferinde çalamayıp ikincisinde başardığında... Senin elini tutmuştu, hatırlıyor musun?

E-Evet... Ama o zaman çok sarsıldığı içindi. Bilincini kaybetmiş gibi elimi kavradığı anı hatırladım. Farkında bile olmadan parmaklarımı sımsıkı sıkmıştı.

Bence provalar arasındaki en büyük fark buydu.

Emin misin? En büyük etkenin, hepimizin onun için ne kadar endişelendiğini görmesi olduğu konusunda anlaştığımızı sanıyordum. Ona karşı hayal kırıklığına uğramadığımızı anladığı için başarmadı mı?

Evet, o da doğru. Ama bence kendini güvende hissedip o performansı sergilemesini sağlayan asıl şey, senin elini tutmasıydı.

Hikari’nin buna neden bu kadar inandığına dair en ufak bir fikrim yoktu. Benim göremediğim şeyleri görmekte her zaman üstüne yoktu zaten.

Sonuçta piyano çalarken yine kendi başına savaşmak zorunda kalacak, diye devam etti Hikari.

Piyano çalmayı bir savaş olarak nitelendirmek tam da ona yakışacak bir tavırdı. Nanase’nin şu an kendi kendine karşı amansız bir mücadele verdiği ortadaydı.

Elini tutarsan, belki de yalnız olmadığını hisseder, dedi Hikari.

Bu mantıkla gidersek, elini sen de tutamaz mısın?

Bugün bunu zaten denedim, diye fısıldadı. Başlamadan önce elini tuttum ama işe yaramadı.

O zaman tahminin yanlışmış demek ki. El ele tutuşmanın Nanase’nin psikolojisi üzerinde bir etkisi yok.

Hayır, sadece benimle olunca işe yaramıyor. Hikari beni kararlı bir ses tonuyla reddetti.

Neden böyle düşünüyorsun?

Hmm... Nedenini söylemek istemiyorum. Sesi kulağa son derece yalnız geliyordu. Her neyse, sadece dene. Bunu Yuino-chan için yap.

Sadece denemekten bir zarar gelmezdi, bu yüzden teklifini kabul ettim.