Gökkuşağının Altındaki Karar

A-Ağzıma zorla yemek tıkıştırma, diye homurdandım. Ama lezzetliymiş, hakkını yemeyeyim!

Kıkırdadı. Şimdi biraz daha iyi hissediyor musun?

Ne? Sorusunu algılamam birkaç saniyemi aldı. Onu endişelendiriyorum. Bunu fark ettiğim an içimi derin bir suçluluk duygusu kapladı.

Somurtup duruyordun. Merak ettim.

Üzgünüm, Hikari...

Önemli değil, nedenini anlıyorum. Başını iki yana sallayıp konuşmaya devam etti. Ama bunun karşılığında, aklından geçenleri bana da anlat. Kendi kendine dertleneceğine benimle paylaşırsan belki rahatlarsın. Benim de sana destek olmama izin ver artık.

Sözlerinin ardındaki gizli duyguyu fark edemeyecek kadar kalın kafalı değildim. Son zamanlarda yaptıklarım hakkında kesinlikle kendi fikirleri vardı. Ne zaman çıkmaza girsem hep Miori'den yardım isterdim. Gerçi şu an Miori'ye sığınmam pek mümkün değildi.

Teşekkürler, Hikari. Her şeye rağmen bana destek olmak isteyen birinin varlığı içimi gerçekten ısıtmıştı. Kafamdaki karmaşık düşünceleri toparlayıp asıl sorunu dile getirdim. Reita uzaklaştırma cezası biter bitmez okulu bırakmayı düşünüyor. Bu yüzden fikrini değiştirmemiz gerek.

Evet.

Onu öylece görmezden gelemeyiz. Şu an birlikte yaşadığımız her şeyi yok sayıyor, gerçeklerden kaçıyor. Gözü geleceğini çöpe atmaktan başka bir şey görmüyor. Bu Reita'nın hayatı, karar vermek de ona düşer ama... Bunun gerçekten istediği şey olduğunu sanmıyorum. Çünkü Reita artık gülmüyor. Hiç de keyif alıyormuş gibi bir hali yok. Ama onunla açık açık konuşmaya çalışsak da hislerimizi ulaştıramadık.

Evet, diye beni onayladı Hikari. Dağınık ve kopuk anlatımıma rağmen beni konuşmaya teşvik ediyordu.

Ne yapmam gerekiyor? Sonunda her şey bu soruya çıkıyordu. Onunla yüz yüze konuşmayı beceremediğime göre, bundan sonra ne yapacağımı bilmiyordum. Reita'nın geri dönmesini istiyorum ama o bunu istemiyorsa...

Bunu o kadar da büyütmene gerek yok. Hikari gülümsedi. Lafımı balla kesmesi pek alışıldık bir durum değildi. Bak, senin yapabileceğin tek şey ona ne hissettiğini söylemek, değil mi?

Bu... Hikari haklıydı. Lise hayatımı ikinci kez yaşıyor olabilirdim ama günün sonunda elimden gelen tek şey buydu.

Pek çok şey yaşadık ama her seferinde normale dönmeyi başardık. Hayır, hatta birbirimize daha da bağlandık çünkü bizi bir arada tutan hep sendin.

Ona ne hissettiğimi söylemek. İnandığım yoldan şaşmamak. Başım her sıkıştığında yaptığım tek şey zaten buydu.

Natsuki-kun, peki sen ne yapmak istiyorsun?

Kendi duygularımı tarttım. Reita'yı geri döndürmek istiyorum. Neden mi? Çünkü seninle olmak istiyorum, Reita. Seninle takılırken eğleniyorum. Ve bu hissi paylaşabileceğimize inanıyorum. Bizim artık arkadaş olmadığımızı söyledi. Haklı da; ilişkimiz hiçbir şey konuşulmadan yok olup gitmek üzere. Belki de bize artık arkadaş denemez.

Evet.

Öyleyse bu sefer onunla gerçek anlamda arkadaş olacağım.

hedeflediğim o gökkuşağı renklerindeki gençlik hayalinde onun da olmasına ihtiyacım var. Düşüncelerimi düzene sokunca ne istediğimi hemen anladım. Üzerime çöken rahatlama hissiyle başımı yukarı kaldırdım. Tepemizde bulutsuz, masmavi, uçsuz bucaksız bir gökyüzü uzanıyordu. Biliyor musun, uzun zamandır gökyüzüne bakmadığımı fark ettim. Farkında olmadan hep önüme bakıp yürümüşüm demek ki.

Reita-kun'un ne hissettiğini anlar gibiyim, diye fısıldadı Hikari, benimle birlikte gökyüzünü seyrederken. İnsan kendi utanç verici yönleriyle yüzleştiğinde kendine olan inancını yitiriyor. 'Benim burada olmaya hakkım var mı?' diye düşünüyor. Çünkü diğer herkes... Çünkü sen, Natsuki-kun, fazla göz alıcısın. Hem de çok fazla.

Herkes aynı şeyi söylüyor. Oysa ben sadece hepiniz çok göz alıcı olduğunuz için bu kadar çabalayabiliyorum.

Biz de senin bu çabanı göz alıcı buluyoruz işte.

Yani bu kadar çok çabalamasaydım her şey daha mı iyi olurdu? Belki de gençliğimi yeniden yaşamak için yırtınmasaydım herkes daha mutlu olurdu.

Ama biliyor musun... Hikari elini saçlarımda hafifçe gezdirdi. Sen varsın diye biz de elimizden gelenin en iyisini yapabiliyoruz. Kötü yanlarımızı yavaş yavaş değiştiriyoruz. Her birimiz gurur duyabileceğimiz birine dönüşmek için çabalıyoruz. Birlikte büyümek kesinlikle çok daha eğlenceli olacak. Buna eminim, dünya rengarenk. Bu yüzden...

Hikari gülümsedi. Çiçek açmış bir dal kadar zarif ve güzeldi.

Bence Reita-kun da aslında aynı şeyi hissediyor. Sadece ona ulaşabilmek için bir fırsata ihtiyacımız var.

Peki o fırsatı nasıl yaratacağız? diye sordum.

Bu senin tutkuna bağlı değil mi?

Hikari'nin bakış açısı biraz fazla dikbaşlı ve basitti. Onunla zaten iki kez konuşmayı deneyip başarısız olmuştum. Bu kadar düz bir planın işe yaraması pek olası değildi. Fakat o denemelerimde gerçekten hislerimi Reita'ya aktarabilmiş miydim? Yoksa sadece mantıklı argümanlarla onun aklını çelmeye mi çalışmıştım?

Yanıldın Haibara Natsuki. O yaptıklarının hiçbir anlamı yoktu.

Reita'nın gerçek hislerini ortaya çıkaracak ve kendi duygularımı ona aktaracağım.

Dürüst olmak gerekirse biraz korkuyordum. Reita'nın benden nefret etmesini istemiyordum. Beni kendinden uzaklaştırdığında o duvarları yıkıp geçemememin sebebi buydu. Ama... Eğer bu kadarcık bir şeyle sarsılacaksa, aramızdakine zaten bir bağ diyemezdik.

Reita'ya inanıyorum. Belki gözle görünmez bir şey bu ama birlikte inşa ettiğimiz o ilişkiye güveniyorum. Eğer artık arkadaş olmadığımızı iddia ediyorsa, bize düşen tek şey bu sefer gerçek arkadaş olmak.

Gözlerimdeki kararlılığı gören Hikari sırtıma sertçe vurdu. Bunu yapabilecek biri varsa o da sensin. Söz konusu utanç verici şeyler yapmak olduğunda üstüne adam tanımam.

Hikari? Benim hakkımda böyle düşünmesi canımı azıcık acıtmıştı.

Neden hemen moralini bozuyorsun? Seni övüyordum oysa.

Pek öyle tınlamadı da ondan... dedim dudaklarımı büzerek.

Ellerimi kendi ellerinin arasına alıp yukarı kaldırdı. Biliyor musun, senin bu yönünü çok seviyorum.

Hikari beni gerçekten çok iyi tanıyordu. Kabul etmek istemesem de en güçlü yönüm buydu.

Her zamanki gibi yap, o saf inancınla dosdoğru ilerle, tamam mı?

Hikari'ye danıştığıma çok memnun olmuştum. Onun o sıcak gülümsemesi ve yüreklendirici sözleri beni her zaman harekete geçirmeyi başarıyordu.