Kötü Söylentiler

Top turnuvasının üzerinden bir hafta geçmişti. Öğle arasıydı, yemeğimi bitirdiğim için vakit öldürüyordum. Sınıfımız ilk başta zaferin tadını çıkarıp epey gürültü patırtı koparmış olsa da nihayet o tanıdık sakinliğine dönmüştü.

"Ha? Miori yok mu?" Hikari'den haberi alınca kaşlarımı çattım.

"Evet. Top turnuvasından beri gelmiyormuş sanırım," dedi.

Altımız sınıfın pencere kenarında toplanmıştık. Bakışıştık.

"Reita, senin bir haberin var mı?" diye sordum.

"RINE'dan yazdım ama cevap vermedi. Umarım iyidir." Telefonuna bakarken yüzü endişeyle dolmuştu.

"Öğretmenden duyduğuma göre üşütmüş," dedi Uta.

Nanase araya girdi. "Sadece üşütme için fazla uzun sanki."

Belki Serika daha fazla şey biliyordur, aynı sınıftalar nasıl olsa. "Gidip Serika'ya sorayım," dedim.

Sınıftan çıktığımda üzerimde pek çok bakış hissettim. Ne oluyor? Bu işte bir gariplik var.

1. Sınıftakilerin hepsi bana dik dik bakıyordu. Sınıflarından içeri kafamı uzattım. Serika orada yoktu. İkinci müzik odasında olabilir mi? Vaktim var, gidip bakayım. Yine de Miori neredeyse hiç hastalanmaz. Aptallara soğuk vurmaz derlerdi oysa. Gerçi grip salgını başlıyor sanırım. Belki eve dönerken yolumun üstünde bir uğrar, nasıl olduğuna bakarım.

Aklımdan bunlar geçerken kızlar tuvaletinin önünden yürüyordum.

"Motomiya hakkındaki o dedikodu doğru mu ya? Gerçekten Shiratori-kun ve Haibara-kun'la aynı anda mı kırıştırıyor?"

"Biri her şeyi görmüş galiba. Parkta Haibara-kun'a sarılıyormuş."

"Iğrenç, gerçekten çok ucuzca! Biraz sevimli diye kendini bir şey sanıyor zaten."

"Haibara-kun'un sadece çocukluk arkadaşı olduğunu söyleyip durmasını hatırlıyor musun? Resmen hava atıyor gibiydi. Tam bir sürtük. Shiratori-kun ve Hoshimiya-san'a üzülüyorum valla!"

Kazara 1. Sınıftan bir grup kızın dedikodusuna kulak misafiri olmuştum.