Sonsöz

Yaz demek gençlik demektir. Ben de deniz, mayo, havai fişek ve barbekü ne varsa hepsini aynı çuvala doldurdum, üstüne bir de evden kaçış hikayesi ekledim. Evden kaçıp arkadaşında kalmak gençliğin şanındandır, değil mi? Öyle olmalı.

Görüşmeyeli uzun zaman oldu. Ben Amamiya Kazuki.

Üçüncü cilt, ağırlıklı olarak Hoshimiya Hikari'ye odaklanan bir yaz hikayesiydi. Şimdiye kadar onun sevimli yönlerini bolca gösterdim ama iç dünyasını, gerçekte nasıl biri olduğunu pek yansıtamamıştım. Bu ciltten sonra zihninizde onunla ilgili daha net bir resim oluştuğunu düşünüyorum.

Lütfen kendini okulun idolü ilan eden Hoshimiya Hikari'yi desteklemeye devam edin!

Bu kitabın ana temaları gelecekteki hayaller ve aileydi. İkinci ciltteki çizgini koruyan Natsuki, olaylara doğrudan müdahale edemediği çetrefilli bir konumdaydı. Hikayenin tam ortasında sürece nasıl dahil olacağı üzerine epey kafa patlattım. Tam o sırada Hoshimiya evden kaçıverdi. Ne büyük sürpriz ama.

Peki, üçüncü cildi nasıl buldunuz? Yaz tatilini fırsat bilip hikayeyi okul ortamından biraz uzaklaştırdım. Yine de herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği o duyguyu mümkün olduğunca hassas bir şekilde işlemeye çalıştım.

Aslına bakarsanız, lisedeyken gelecekte ne yapmak istediğini net bir şekilde bilen öğrenci sayısı çok değildir. Yine de benim etrafımda ne istediğinden emin olan çok arkadaşım vardı. Ben kişisel olarak ne yapacağına karar veremeyen taraftaydım, bu yüzden riske girmeyip üniversiteye gitme yolunu seçtim. Geleceğe dair net hedefleri olan insanlara her zaman büyük bir saygı duyduğumu hatırlıyorum.

Hoshimiya'nın hikayesini kaleme alırken kendi geçmişime döndüm. Sonra birden fark ettim ki ben hiçbir zaman "Yazar olmak istiyorum" diye düşünmemişim. Yine de bir kez yazar olduktan sonra içimdeki yazma arzusu hiç sönmedi, hep yazmaya devam etmek istedim.

İlk romanımı lise birinci sınıftayken yazmıştım. Özel bir sebebi de yoktu aslında. Sadece çok sürükleyici bir kitap okumuştum ve ben de tıpkı onun gibi eğlenceli bir şeyler kaleme almak istemiştim.

Zihnimde şekillendirmeyi bekleyen sürüyle hayal vardı ve bunları kelimelere dökmenin ne kadar keyifli bir şey olduğunu keşfettim. Aynı zamanda çok zor bir işti. Bu zanaatın ne kadar derin bir derya olduğunu o zaman anladım. Okuru yakalamak için nasıl bir tema, nasıl karakterler, nasıl bir kurgu ve nasıl bir üslup gerekliydi?

Birinin hikayemi beğenip "Ben de yazmalıyım" demesini sağlamak için sayfalara ne katmalıydım? Başkalarına ilham verecek, onları harekete geçirecek güce sahip bir yazar olmayı yürekten istiyorum.

Maymun iştahlı bir adam olmama rağmen yazmayı sürdürebilmemin ve bugün bulunduğum yere gelebilmemin tek sebebi, ortaya ilgi çekici şeyler koyma arzusundan aldığım haz sanırım.

İlk kitabım üniversite birinci sınıfın sonbaharında yayımlandı. O zamanlar internette roman yazmak benim için sadece bir hobiydi. Bir gün kitaplaşır mı diye aklımdan geçtiği oluyordu ama basılacağına asla ciddiyetle ihtimal vermiyordum.

Hayatın insana ne getireceği gerçekten hiç belli olmuyor. Geleceği çok düşünmeden, anı yaşayan biriyimdir. Yine de içimdeki o heyecan verici şeyler yaratma arzusu hiç değişmedi. Hoshimiya Hikari'nin yazar olma tutkusunun özünde de tam olarak bu duygunun yattığına inanıyorum.

Şimdi teşekkür vakti. Editörüm N-san'a bu cilt üzerinde çalışırken sık sık "Son teslim tarihi de neymiş?" muamelesi yaptığım için yürekten özür dilerim. Çizerim Gin-san, harika çizimlerin için sana bir kez daha minnettarım. Herkesin mayolu halleri gerçekten inanılmaz sevimli olmuştu.

Ayrıca bu kitabın basımında emeği geçen herkese ve sevgili okurlarımı sonsuz teşekkürler. Desteğinizi her zaman hissettim, iyi ki varsınız.

Şimdi sırada okul festivali var. Onların müziği acaba kimlerin kalbine dokunacak?