Dönüşüm Vakti

Şöyle bir düşüneyim. Bugün ortaokul mezuniyet törenim olduğuna göre, takvimler on Mart'ı gösteriyor olmalı. Lise giriş törenim sekiz Nisan'da. Yani önümde yaklaşık bir aylık bir bahar tatili var. Çok uzun sayılmaz, ama tam da bir dönüşüm için biçilmiş kaftan!

İlk seferinde lise hayatıma iddialı bir başlangıç yapmaya hevesli olsam da, dış görünüşümü değiştirme çabam yarım yamalak kalmıştı. Sadece biraz kilo vermiş, gözlüğüm yerine lens takmıştım. O zamanlar ne çok iyi ne de çok kötü, düpedüz sıradan görünüyordum.

Ancak bu sefer, eğer dış görünüşümü gerçekten iyileştirirsem belki bir şeyler değişirdi. Her halükarda, daha kötüye gitmeyeceğinden emindim. Ne de olsa, "insanın yüzde doksanı dış görünüşüdür" derlerdi.

Neyse ki bu zaman sıçraması beni giriş töreninin hemen öncesine atmamıştı. Az bir bakımla birkaç gün yeterli olabilirdi, ama zayıflamak için en az bir aya ihtiyacım vardı.

Mahallede her gün koşuya çıkmaya başladım. Hareketsiz vücudum anında yoruluyordu, ama kendimi salmaya hiç niyetim yoktu. Her gün, bayılma noktasına gelene kadar zorluyor, sonra sırılsıklam ter içinde eve dönüyordum. Geceleri kütük gibi uyuduğumdan, zaman su gibi akıp gidiyordu.

Anneme kilo vermek istediğimi söyledim, o da beslenmemi düzenleyerek bana destek oldu. Sabahları bayılacak gibi olana kadar koşuyor, biraz dinlenip tekrar koşuyordum. Öğleden sonraları ise kas yapmaya odaklandım. Şınav, mekik, sırt egzersizleri ve squat hareketlerini çoklu setler halinde, aralarda dinlenerek ve esneme yaparak yapıyordum. Her geçen gün set sayısını da artırdım.

Başka yapacak hiçbir şeyim olmadığından, uyanık olduğum her bir anı egzersizle geçiriyordum.