Penceredeki Gözler

Pencerenin dışında, Hiya ile Damalynas, içerideki konuşmayı dinliyorlardı. İkisi pencereye iyice yapışmışlardı, böylece odada olup biten her şeyi görebiliyorlardı.

"Nihayet," diye fısıldadı Hiya. "Çift oldular."

Damalynas başını salladı. "Sence bu gece yapacaklar mı?"

"Bundan emin olacağım." Hiya kararlı bir ifadeyle başını salladı. "Sevişme bilgisi peşindeki yoldaşı olarak bunu görevim sayarım."

"Evet," diye fısıldadı Damalynas. "Emin olmalıyız, değil mi?" İkisi bakıştılar ve birbirlerine hafifçe başlarını salladılar. Ve sonra, gıcırdayarak ve tıkırdayarak, pencere kapandı. Hiya ile Damalynas bir kez daha bakıştılar. "Ulu Tanrıçam!" dedi Damalynas. "Acaba... mı?!"

"İhtimali yadsıyamam," dedi Hiya. "Şu an bile... olabilirler..."

İki sapık, bir öncekinden daha ciddi bir ifadeyle bir kez daha bakıştılar ve pencerenin hemen yanına sokuldular; her biri, içeride olup bitenleri iyice görebilmek için küçük bir büyü çemberi çağırdı.