Sonsöz

◇Flio’nun Evi – Flio ve Rys’in Yatak Odası◇

Rys her zamanki gibi şifonyerin önündeki masa aynasının karşısında saçlarını yaparken Flio yatak odasına girdi. “Rys,” diye seslendi, “bir anlığına müsait misin?”

Rys fırçayı bırakıp kocasına döndü, yüzünde mutlu bir gülümseme vardı. “Evet, ne oldu?”

Flio yaklaştı ve şifonyerin üzerine tek bir büyü cevheri koydu. Küçük bir kaideye sıkıca sabitlenmişti ve yumruk büyüklüğündeydi.

“Kocam efendim,” dedi Rys, cevhere meraklı bir ifadeyle bakarak. “Bu da ne—”

Flio kolunu kaldırdığında bir büyü çemberi belirdi. Cevher parlamaya başladı, parıldayan ve ışıldayan ışıklar saçıyordu. “Aaa?” dedi Rys, gözleri de parlayarak. “Yoksa bu...?”

“Evet!” dedi Flio, her zamanki gibi rahat ve tasasız bir tavırla. “Bayan Junia’nın Büyü Eserleri’nin kendi versiyonumu yapmayı denedim. Ne dersin?” Bu, Junia’nın geçen gün Calgosi Kıyısı Festivali’nin doruk noktasında gece gökyüzüne ışıklar göndermek için kullandığı büyüyle aynıydı. Bu ışıklar çok daha küçüktü ama en az onun kadar parlaktı.

Rys aceleyle odayı aydınlatan büyü fenerlerini kapattı, böylece oda sadece minyatür Büyü Eserleri’nin ışığıyla aydınlandı. “Kocam efendim,” dedi, sokularak, “bu muhteşem...” Gözleri dolmaya başlamıştı.

Flio nazikçe kollarını ona doladı. “Rys... Bu dünyanın iblisleri ve insanları hâlâ savaş halinde, ama eminim ki bir gün birbirimizle anlaşmayı öğreneceğiz. Tıpkı seninle benim bu kadar yakınlaştığımız gibi.”

Rys başını salladı. “Evet... Eğer biri bunu başarabilirse, o da sen olursun...” Ama Flio başını salladı. “Kocam efendim?” diye sordu şaşkınlıkla.

Flio onu şefkatli bir kucaklamayla tuttu. “Bunu tek başıma yapamam,” dedi. “Savaşı bitirmek için herkesin yardımına ihtiyacım olacak. Rys, desteğine güvenebilir miyim?”

“Elbette!” diye yanıtladı bir an bile tereddüt etmeden. “Eğer senin içinse, kocam efendim, hayatımı bile feda ederim—” Flio sözünü kesti, dudaklarından öptü onu. Rys gözlerini kapattı. Flio’nun dudaklarının dokunuşu öyle nazik, öyle sıcaktı ki. Rys kendini bu hisse bırakıverdi.

Flio öpücükten ayrıldı ve Rys’i kollarına aldı. “Hayatını feda etmekten bahsetmesen keşke,” dedi. “Sana ihtiyacım var, Rys. Benimle kalmanı istiyorum.”

“Kocam efendim...” Rys kendi kollarını Flio’ya doladı. “Merak etme,” dedi. “Nereye gidersen git, seni takip ederim. Her zaman yanında kalacağım.”

“Rys... Teşekkür ederim.” Flio, Rys’i uzun süre süren başka bir öpücüğe çekti, Rys de ona sıkıca sarıldı. İkisi, Büyü Eserleri’nin nazik ışığı altında yatağa uzandı.

Ertesi gün Flio, perdelerin arasından sızan sabah güneşinin ışınlarıyla uyandı. Yanında, Rys derin bir uykudaydı, yüzünde bir gülümseme vardı. Oda ışıksızdı. Büyü Eserleri gösterisi sona ermiş gibiydi. Flio bunları düşünürken, Rys kocasının uyandığını fark etti ve kendini toparladı.

“Günaydın, kocam efendim,” dedi, yanağını Flio’nun göğsüne bastırarak. İkisi bir süre battaniyelere sarılmış halde birbirlerinin kollarında yattı.

“Aaa,” dedi Rys, “bugün Klyrode Şatosu’na bir teslimat yapman gerekiyor, değil mi aşkım?”

“Doğru. Seninle Balirossa’nın da gelmesini isterim... Wyne’ın da.”

Rys neşeyle gülümsedi. “Elbette,” dedi. “Wyne’ı evde yalnız bıraksak, döndüğümüzde Blossom’ın tüm sebzelerini çekirge sürüsü yemiş gibi bulurduk.”

Flio anlamlı bir şekilde sırıttı ve başını salladı. “Evet, aynen öyle. Ayrıca, lembon keklerin şatoda oldukça popüler bir eşya olmuş gibi görünüyor. Onlar için yine büyük bir sipariş verdiler.”

Rys Flio’nun göğsüne yaslandı. “Biliyor musun, kocam efendim...” dedi. “O lembonlarla tam olarak kek yapmayı ummuyordum...” Konuşurken utangaçça kızarmaya başladı. “Onları asıl amacına uygun kullanabileceğimiz günü bekliyorum...”

Rys, hamile kaldığında ekşi yiyecekler aşerebileceğinden endişelendiği için çok adet lembon almıştı. Flio, elbette, onun ne düşündüğünün tamamen farkındaydı. “Evet,” dedi, kendisi de hafifçe kızararak. “Bunun gerçekleşmesi için elimden geleni yapacağım.”

Rys sessizce daha da sokuldu. Bir süre, ikisi şifonyerdeki Büyü Eserleri cevherinin sabah ışığında parıldayışını izlerken birbirlerine sessizce sarıldılar. Yine yoğun bir gün olacaktı.