Gözlem Günlüğü: Flio Üzerine

“Hey, Rys, umarım seni çok bekletmedimdir.” Rys, Tüccarlar Loncası binasının girişinin kenarında, Flio’nun işine engel olmamak için kendini belli etmemeye çalışarak bekliyordu. Flio’nun selamına gülümsedi.

“Hiç de değil!” dedi. Kocasına doğru yürüyüp sağ koluna sokuldu. “İşlerin yolunda gitti mi?”

“Evet, yolunda gitti! Bugünlük tüm işlerimi hallettim.” Flio, Rys’in gülümsemesine karşılık verdi. “Peki, öğle yemeği için bir yer bulmaya hazır mısın?”

“Elbette!” Rys, kollarını Flio’nunkine daha sıkı sarıp ona ışıl ışıl bakarak gülümsedi.

Flio ve Rys günlerine devam ederken, yakınlardaki bir binanın çatısında bir kız durmuş, onları izliyordu. Kalabalık sokaklarda yürüyen mutlu çifte dikkatle bakarken görünmemek için kendine ve çevresine Gizlenme büyüsü yapmıştı. Sırtında bir çift kanat vardı – insan olmadığını açıkça gösteren bir işaret – ama bunlar kuş benzeri yarı-insanların kanatlarına benzemiyordu.

Bu, bu dünyaya hükmeden tanrıça Blanchet’in bir takipçisi olan Dia idi.

Bu dünyanın insanlarını gözetlemek biz göksellerin görevi… Yine de müdahale etmememiz gerekir… diye düşündü, zarifçe havalanıp şehir sokağına indi.

***

Kasabada yürüyen insanların arasına karışarak Flio ve Rys’in peşine takıldı. Flio adındaki bu adamda tuhaf bir şeyler var. Delaveza ormanında tek başına en büyük kutsal büyüyü yaptı, ışığın ve karanlığın kökenine hükmeden cinle karşılaştığında zamanı bile geri çevirdi… Böylesi başarıları bir gökselin bile gerçekleştirmesi zor olurdu. Bir insanın bunlara muktedir olması, beklentilerimizin çok ötesinde. Flio’nun yaptıklarını düşündükçe kaşlarını çattı.

***

Aniden, ve Dia için oldukça şaşırtıcı bir şekilde, Flio’nun yürüdüğü yerin yanında bir büyü çemberi belirdi. Bir an yerinde döndü ve ardından Hiya dışarı çıktı. Her zamanki gibi vücutlarına sarılı ince bir kumaşla giyinmişlerdi, başlarının arkasında parlayan bir hale vardı. Varlıklarını gizlemek için büyü kullanıyor olmalıydılar. En azından etrafta dolanan kasaba halkından hiçbiri, aralarında beliren bir büyü çemberini ya da Hiya’nın kendisini fark etmiş görünmüyordu.

“Yüce Kişi,” dediler.

“Ş-Şu, ışığın ve karanlığın kökenine hükmeden cin,” diye tısladı Dia dişlerini sıkarak, Hiya’nın Flio’nun önünde saygıyla eğildiğini izlerken. “Onun takipçilerinden biri olduğunu duymuştum. Sanırım doğruymuş… Sadece Flio varken bile yeterince tehlikeliydi. İkisi de buradayken… Gerçek bir tehlikede olabilirim.”

***

Dia gölgelere gizlendi ve bir büyü çemberi daha belirip bir kadın dışarı çıkarken izlemeye devam etti. Koyu tenliydi ve mor bir cadı kıyafeti giymişti. Kim olduğunu görünce Dia’nın gözleri şaşkınlıkla büyüdü.

“Ş-Şu, Gece Yarısı’nın Büyük Büyücüsü, Kayısı Damalynas! Dur bir dakika. O da mı Flio’nun takipçilerindendi?” Damalynas’ın Flio ve Rys ile sanki eski dostlarmış gibi konuşmaya başladığını görünce Dia yutkundu. “Bu kötü,” diye mırıldandı kendi kendine. “O adam tek başına en yüksek seviye kutsal büyü kullanabiliyor ve zamanı bile manipüle edebiliyor. Şimdi de cin Hiya ve Gece Yarısı’nın Büyük Büyücüsü Damalynas onunla birlikte – dünyanın en güçlü beş büyü kullanıcısından ikisi… Bunu hemen Tanrıçama bildirmeliyim…” Dördüne bir bakış daha attı. Bir şeyler konuşuyorlardı.

“O halde, Yüce Kişi, o kişinin varlığından zaten haberdardınız?” diye sordu Hiya.

Flio alaycı bir şekilde sırıttı. “Evet. Gizlenme büyüsü kullanıyor sanırım, ama yine de sürekli peşime takılan birini fark etmemem mümkün değil. Bu dünyadan olduğunu sanmıyorum, ama şimdilik bir zararı dokunacağını da düşünmüyorum. Sadece ne planladığını görmek için bekliyorum.” Flio sözlerini bitirirken bir pencere açtı. Pencerenin içinde, uzakta, gölgelerden partiyi izleyen Dia’nın görüntüsü vardı. “Bir böceği tanıdık bir varlığa dönüştürüp onu göz kulak olması için gönderdim. Bir tehdit olduğunu sanmıyorum…”

***

O pencerede neye bakıyorlar? Flio, partisine kendi görüntüsünü gösterirken Dia hala dikkatle izliyordu. Başının üzerinde uçuşan birkaç böcek vardı. O böceklerden birinin Flio’nun tanıdık varlığı olduğundan habersizdi.

“Yüce Kişi,” dedi Hiya, Flio’nun penceresinden Dia’ya iyice baktıktan sonra, “meseleyi ben halledeyim mi? Onu çok çabuk ortadan kaldırabilirim.” Elini göğsüne götürdü ve bir kez daha derin bir reverans yaptı.

“Bunu kendiniz yapmanıza gerek yok, Kutsalınız!” dedi Damalynas. İşaret parmağıyla kendini gösterdi. “Bir kelimenize bakar, onu balık yemi yaparım. Bir saniye bile sürmez.”

Ardından Rys, Flio’nun kolunu çekiştirdi. “Kocamı gözetlemeye nasıl cüret eder?!” dedi. “Onu anında ortadan kaldırırım.” Kurt formuna bürünmeye başladı.

Flio elini Rys’in başına koydu ve üç arkadaşına baktı. “Rys, Hiya, Damalynas, tamam, sorun yok. Buna gerek yok.”

“Ama kocam! Sizi takip eden birini görmezden gelemeyiz!” dedi Rys.

“Gerçekten de. Haklısınız, hanımefendi,” dedi Hiya. “Yüce Kişi’yi gözetlemek ölüme layık bir eylemdir.”

“Katılıyorum,” dedi Damalynas. “Onu yeryüzünden silmezsek, kendimi gerçek bir Gece Yarısı’nın Büyük Büyücüsü gibi hissetmem.”

Üçü, Dia’yı halletmelerine izin verilmesini talep ederek Flio’nun etrafını sardılar. Flio’nun gülümsemesi oldukça zorlama görünüyordu. “Ş-Şey, yani, ondan pek düşmanlık sezmiyorum. Hem sadece bizi izleyerek kimseye zarar vermiyor ki…”

“Eğer siz öyle diyorsanız, kocam,” diye homurdandı Rys.

“Pekala,” dedi Hiya. “Ama eğer Yüce Kişi’ye karşı en ufak bir düşmanlık belirtisi gösterirse, ben, Hiya, onu acımasızca yok edeceğim.”

“Size söyledim, Kutsalınız, onunla uğraşmanıza gerek yok! Lütfen onu sadık Damalynas’ınıza bırakın.”

İsteksizce, üçü Flio’nun dediğini yapmayı kabul etti.

***

Keşke ne konuştuklarını duyabilseydim… Dia, saklandığı yerden grubu gizlice izliyordu, onu ortadan kaldırıp kaldırmama konusunu tartıştıklarından tamamen habersizdi. Varlığından haberdar olduklarını hala bilmiyordu. Pekala, elimden geldiğince bilgi toplamalıyım. Tanrıçama rapor verdiğimde elimde çok fazla bilgi olmasını istiyorum… Flio’nun böceği başının üzerinde uçuşup onu dikkatle izlerken Dia kendi kendine başını salladı.