Ejderha, çocuğu nazikçe sırtına alıp yaşadığı tapınağa doğru kanat çırptı.
Küçük kız, oradaki hayvanlarla kısa sürede kaynaştı. Henüz üç yaşında olması büyük bir şanstı. Eğer biraz daha büyük olsaydı, kalbi dünyanın kiriyle çoktan lekelenmiş olacağı için Eden sakinleriyle böyle saf bir bağ kurması muhtemelen imkansızlaşırdı.
Çocuk çiçekleri seviyor, rüzgara şarkılar fısıldıyor ve tavşanlarla uçsuz bucaksız kırlarda yarışıyordu.
Pek çok farklı hayvanla dostluk kursa da, en çok ejderhaya bağlandı.
Bana nezaket gösteren ilk kişi oydu, diye geçiriyordu içinden.
Uyuyacağı zaman mutlaka ejderhanın kuyruğuna, gövdesine ya da boynuna yaslanırdı.
Ejderha, küçük kızın kendisini bir ebeveyn, yani damarlarında aynı kanın aktığı bir baba gibi gördüğünü düşünmeye başlamıştı.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.