Kan ve Çelik Arasındaki Hırs

Malikanede Siegfried soyundan gelen pek çok asker vardı ancak hiçbiri Brunhild kadar disiplinli değildi.

Biri hariç; Sigebert’in oğlu Sigurd Siegfried.

Sırf idmanlardaki azmi baz alındığında Sigurd, kendine Brunhild’den bile daha acımasız davranıyordu.

Brunhild dinlenmek için yatağına erken çekilirken, Sigurd uykusundan kısıp kendini geliştirmeye adıyordu.

Sigurd, on yedi yaşında bir çavuştu. Babasının takdirini kazanabilmek için en alt rütbeden başlamış ve üç yıl içinde çavuşluğa kadar yükselmişti.

Buna rağmen Brunhild’in bir anda teğmenliğe terfi ettiği söyleniyordu. Üstelik kız henüz on altı yaşındaydı. Her şeyin ötesinde, o bir kadındı.

Şaka mı bu? Babam neden benim yerime onu seçti ki?

Sigurd’un öfkeye kapılması gayet doğaldı.

Yine de Brunhild, rütbesini geçici ve kolay elde edilen bir oyuncağı sanan bir aptal olsaydı, Sigurd bu atamayı sineye çekebilirdi. Onu ciddiye almasına gerek kalmaz, yakında aşacağı bir başka engel olarak görüp geçerdi.

Ancak Brunhild sadece çalışkan değildi; görünüşe bakılırsa onda gerçek bir yetenek de vardı.