Sonsöz

Kaç kişinin hobileriyle işleri arasına nasıl bir çizgi çekeceği konusunda kafa yorduğunu söylemek zor, ancak bu meselenin bu denli çetrefilli olmasının temelinde, hobilerle işin mutlak değerinin aynı olduğu varsayımından hareket etmemiz yatıyor. Hobiler. Ve iş. Kabul etmek gerekir ki, her ikisi de insan yaşamının temel taşlarından. Ancak yakından bakınca, bu ikisini birbirinin karşıtı gibi görmemiz bir tuhaf geliyor. Daha doğrusu, hobilerle işin asla birbiriyle örtüşmemesi gerektiğine dair köklü bir ahlaki anlayış, bu düşüncenin ta en başında varlığını sürdürüyor gibi. Hobini işin yapma derler, oysa çalışmadan da hayatımızı sürdüremeyiz. Öte yandan, hobisiz bir yaşam da eksik kalır. Hal böyleyken, verimlilik açısından bakıldığında, insanları hobilerini işlerine, işlerini de hobilerine dönüştürmeye teşvik etmemiz gerekmez mi? Peki öyleyse neden hobini işin yapma denir? Muhtemelen şu çelişki yüzünden: yaşamak için yaptığımız işi bir keyif unsuru olarak görmek yersiz sayılırken, daha iyi bir yaşam sürmek için edindiğimiz hobiler ise tam da keyif almak içindir. Oysa hobini işin yapmak, onun hobi olmaktan çıktığı anlamına gelmediği gibi, bir şeyi hobi olarak yaptığın için de o şey iş olmaktan çıkmaz. Hobin işin değildir, işin de hobin sayılmaz. O hem hobindir, hem de işin. Bu düşüncenin yaşayan bir örneği olarak dimdik durabilen birinden daha havalı, daha etkileyici bir şey olamaz herhalde.

Bu yüzden, yanlış anlaşılma pahasına şunu belirtmek isterim ki, BAKEMONOGATARI tamamen bir hobi olarak kaleme alındı. İşle ilgili en ufak bir kırıntı bile barındırmıyor. Takvimimdeki bir boşluğu doldurmak için bir oyalama olarak başladığım bir romandı ve açıkçası, bunu gerçekten bu şekilde yayımlamalı mıyım diye düşünmeden edemiyorum. Sadece bir hobi olarak yazdığım için, yazarın favori karakterlerinin bu kadar kolayca sıralanabilmesinden dolayı fena halde utanıyorum. Ancak karakterlerin konuştuğu sahneleri yazarken öyle çok eğlendim ki, uzun zaman sonra ilk kez roman yazmaya başladığım o günleri yeniden anımsadım. Her zamanki gibi, VOFAN bu sayfaları eserleriyle süsleme nezaketini gösterdi. Elbette bir hobi olduğu için ondan ayrılmak istemesem de, bu ciltlerdeki beş hikaye böylece sona eriyor. İşte bu, “Hitagi Yengeci,” “Mayoi Salyangozu,” “Suruga Maymunu,” “Nadeko Yılanı” ve “Tsubasa Kedi”den müteşekkil BAKEMONOGATARI idi.

Hobime gösterdiğiniz anlayış için çok teşekkür ederim.

NISIOISIN