Sonsöz

Merhaba, bir hevesle altı cildin tamamını birden almaya karar veren okuyucularım.

Ve her cildi çıktıkça edinenlere de yeniden merhaba.

Ben Kazuma Kamachi.

Evet, bu altıncı cilt. Ana karakter, kadın kahramanlar, düşmanlar, son ve sahne arkası, serinin şimdiye kadarki işlenişinden tuhaf bir şekilde farklı tasvir edildi. İşlerin tam olarak nasıl değiştiğini görmek içinse, kitabı okumanız gerekecek.

Bu seferki okült anahtar kelime: golem.

Pek çok kişi golem denince akla slime gibi, video oyunlarında nispeten popüler olup da son düşman olarak kullanılmayan yaratıkları getirecektir. Fakat görünüşe göre gerçek (yani, tam olarak gerçek değil ama ne demek istediğimi anladınız) golemler aslında oldukça fantastikti. Özellikle de tüm bunların, Tanrı'nın insanı yaratma gizemine dayanan bir büyü olması ve Kabala takipçilerinin onu kullanıp ustalaşabilen tek kişiler olması kısmı.

Bir nevi simyanın felsefe taşı gibiydi; ona sahip olmak, bir numara olduğunuzu kanıtlardı. Hatta güvenlik mekanizmaları bile vardı, yani onu yok etmek isterseniz, kolayca toprağa geri dönüştürebilirdiniz. Dev robotların sık sık kendi kendini imha düğmesine sahip olmasının temelinde bu yatıyor gibi.

Çizerim Haimura-san'a ve editörüm Miki-san'a içten teşekkürlerimi sunmak isterim. Her ikinize de, bunca yoğunluğunuza rağmen eserlerimi bir kenara atmadığınız için minnettarım.

Kitaplarımı eline almak için zaman ayıran tüm okuyucularıma da kocaman bir teşekkür. Şüphesiz ki, sayenizde ekmeğimi kazanabiliyorum.

Şimdi, bu kitabın ellerinize ulaşmasından dolayı şükranlarımı sunarken,

ve onlardan hiç ayrılmamasını sessizce umarken,

bugün, tam da bu anda kalemimi bırakıyorum.

Sonuçta, sözüm ona illüzyon katili, aslında kendi illüzyonlarını korudu, değil mi?

Kazuma Kamachi