Kafeteryadaki Fırtına

Böylece birbirlerine haykırmaya devam ettiler; Hyouka Kazakiri ise yirmi saniyede bir arabuluculuk yapmaya çalışıyordu.

Öfkeli olanlar sadece onlar değildi. Komoe-sensei’nin sabrı tükenmişti.

Neredesiiiin, Kamiii? İlk günden açılış törenini asmaya nasıl cüret edersin böyle! Hi, hi-hi-hi, i-hi-hi-hi…

Kamijou’nun spor salonunda olmadığını fark ettiğinde, kimsenin görmemesi gereken o uğursuz, şeytani gülümsemesini takınıp onu aramaya başlamıştı.

Hmm. Belki hastalanmıştır, ya da yaralanmıştır, ya da geçerli bir mazereti vardır… Kami, iyi misin, değil mi?

Her ne kadar o haylaz öğrenciye deli gibi öfkelenmesine rağmen, endişelenmeden edemedi. Sonuçta özünde iyi kalpli bir öğretmendi.

Ancak…

Kafeteryadan konuşma sesleri geliyordu. Bu okuldaki her öğrenci ve öğretim görevlisi şu anda spor salonunda olmalıydı.

Acaba? Komoe-sensei o yöne doğru ilerledi ve nitekim Kamijou oradaydı.

Üstelik iki kızla çevriliydi.

Birbirleriyle tartışıyorlardı ama nedense keyif alıyor gibi görünüyorlardı.

Ah… aha…

Öfke göstergesinin ibresi, endişelendiği kadar yükseldi.

Derin bir nefes alıp ciğerlerinin en dibini doldurdu ve tüm gücünü bir sonraki sözlerine kattı.

“K-K-Ka-Kami!! Ne yaptığını sanıyorsun sen?!!”

Bağırmasıyla, masada kıvrılmış yatan kedi ciyakladı ve neredeyse düşüyordu.

Konuşmalarını kesip arkalarını döndüler.

Kafeteryaya bir kadın öğretmen dalıverdi. Yüz otuz beş santimetre boyundaydı ve on iki yaşında gibi görünüyordu. Yüzü kulaklarına kadar kıpkırmızıydı. Muhtemelen yoğun öfkeden.

“Ş-şey? Komoe-sensei, ne oldu? Açılış töreni olmuyor mu—”

“Sen konuşmaman gerek, Kami! Bilmeni isterim ki öğretmenin spor salonunda olmadığını görünce o kadar endişelendi ki, seni aramak için bunca yolu geldi! Oysa sen burada okul popülerliğinin keyfini sürüyorsun! Kızlarla bu kadar flört edersen, bir gün karşı cinsten kötü niyetli kişilerin kurbanı olacaksın!”

“Şey, hayır, flört etmiyordum… Komoe-sensei, birbirimize haykırmamız gerçekten sana öyle mi göründü?”

“Birbirinize haykırırken bile bu kadar sakin görünüyorsunuz. İşte flört etmek tam da budur! E-en başta, neden bu kadar çok kız sana doğru çekiliyor ki zaten?! Garip, istemsiz bir yayılım alanı falan mı yayıyorsun?!”

“B-bununla alakası yok! Şimdi bunu nereden çıkardın?”

Ve böylece Kamijou ile Komoe-sensei yüz yüze bir tartışmaya başladılar…

…ve beş dakika sonra, sohbet biraz tuhaflaşmaya başladı.

“Tsuchimikado okula hiç gelmedi, bir rahibe geldi ve ben zaten meşguldüm! O yüzden garip sorular sormayı kes! Kızlarla bu kadar… bu kadar laubali olduğun sürece seni kendi haline bırakamam!”

“Tsuchimikado ve Index’in benimle ne alakası var ki?! Ayrıca, eski Kamijou çok inatçıdır! Bazı olayları tetiklesem bile, hiçbir şey yaşanmazdı! Sadece kötü şeyler olurdu!”

“K-Kami? Senin neyin inatçı, tam olarak?! Burada gürültülü, gösterişli okul hayatının keyfini çıkarırken, bir de inatçı olduğunu mu söylüyorsun?!”

…On dakika sonra, sohbet gerçekten tuhaflaşmaya başladı.

“Kızlar işin içine girdiğinde zihinsel ve fiziksel yeteneklerin neden aniden artıyor, Kami?! O hevesini derslerine harcamalısın!”

“B-bir saniye, Komoe-sensei! Beni sadece bir kızla arkadaş olmak için hayatını riske atacak bir eğlence düşkünü olarak görmüyorsun, değil mi?!”

“…Touma, hayatını riske atmanın, kızlarla arkadaş olmanın nedeni olduğunu anlamıyor musun?”

“Kahretsin, sen de mi, Index…?!”

…On beş dakika sonra, sohbet bambaşka bir yere gelmişti.

“N-neyse, benimle geliyorsun, Kami! Sana asla unutamayacağın bir ders vereceğim!!”

“Touma, ders dinlemek yerine, bence itirafını bana yapmalısın.”

“Ah, kahretsin! Uykusuzluktan ölüyorum ve korkunç bir baş ağrım var, o yüzden lütfen bu kadar tiz bir sesle haykırmayı kes! Hadi, Kazakiri, bir şeyler söyle! Buradaki tek iyi insan sensin—Ha? Dur, ne?”

Kamijou şaşkınlıkla baktı. Index ve Komoe-sensei de baktılar.

Hyouka Kazakiri masalarında oturuyordu ama bir ara ortadan kaybolmuştu. Geriye sadece oturduğu yerde duran boş katlanır sandalye kalmıştı.

“…Ah be, bıkıp gitti mi acaba?” diye yüksek sesle düşündü ama elbette bir yanıt gelmedi.