Son Kurşunun Sıcağı

Amai Ao, bir an için yaşadığını bile hissedemedi.

Yere serilmiş Accelerator'a boş gözlerle baktı, ardından nihayet alnında biriken teri sildi.

Yaşıyorum. Ha-ha... Bir şekilde... Bir şekilde hayatta kalmayı başardım ha?

Dizlerinin bağı çözülmüş halde sırıttı, tırnaklarını Accelerator'ın alnına geçirip hafifçe tırmaladı.

Yansıması gitmişti. Mecbur kalmadıkça böyle bir şeyi devreye sokmak istemezdim ama o milyonda bir ihtimal gerçekleşir de bu herif yeniden ayağa kalkarsa diye önlem almak gerek. Bir dahaki sefere sıyrılmak gibi bir şansı olmayacak.

Namluyu doğrudan Accelerator'ın alnına doğrulttu.

Yetenek gücü elinden alındığında, Accelerator aslında hareket etmekten aciz, sıradan bir öğrenciden farksız olmalıydı. Kafasına sıkılacak on adet sıfır dokuz milimetrelik mermiyle sıradan bir insan gibi can vereceğini tahmin ediyordu. Elbette virüsü etkinleştirmeyi başaramadığı, üstelik şimdi Akademi Şehri ile muhalif grup arasında sıkışıp kaldığı düşünülürse, buralarda oyalanacak vakti yoktu. Bir an önce kaçmalı, tek bir milimetre bile olsa uzaklaşmalıydı; ama bu felaket tohumunu daha fazla büyümeden şimdi, hemen burada kurutmalıydı.

"Hah. O kadar tantanaya rağmen işi bitirecek kadar kahraman olamadın demek. Çok doğal aslında, hepimiz böyleyiz. Herkes böyledir."

Tetiğe basan parmağına güç verdi.

Bam! Kuru bir silah sesi yankılandı. Bu ölümcül gürültü adeta bir maytabın patlamasını andırıyordu.

"..."

Amai Ao'nun yüzü acıyla çarpıldı.

Ateş alan, kendi elindeki silah değildi.

Amai'nin sırtında, bel hizasında bir delik açıldı. İçine erimiş kurşun dökülmüşçesine kavurucu bir yanma hissi tüm bedenini sardı. Ağır ağır arkasına döndü; vücudu artık daha hızlı hareket etmesine izin vermiyordu.

Biraz ötede, sürücüsünün araba kullanma duyu düzeyinden şüphe ettirecek kadar eski, ikinci el bir steyşın vagon park etmişti. Kapısı açıktı. İçinden beyazlar içinde bir kadın çıktı. Elinde sadece iki mermi kapasiteli, oyuncağı andıran bir kendini savunma tabancası vardı.

Kadının elindeki silahtan yukarı doğru beyaz bir duman süzülüyordu.

Boğazını yırtarcasına, "Kikyou... Yoshikawa..." diye mırıldandı. Beyazlar içindeki kadın ona cevap vermedi.