Banyo Tuzağı ve Azizelerin Sırrı

“Pekala, haydi şu paketleme işine girişelim.”

Kamijou ve Index, bu sözlerin ardından ev eşyalarının bulunduğu bölüme doğru ilerlediler.

Orsola’nın apartman dairesi birkaç odadan oluşuyordu; bu yüzden ekipçe her bir odaya sırayla giriyor, eşyaları karton kutulara yerleştirirken Orsola’ya neleri yanına almak istediğini soruyorlardı. Paketleme bittikten sonra yatak ve raf üniteleri gibi daha büyük mobilyaları dışarı çıkarıyor, ardından tavan ve duvarları temizliyorlardı. Bir oda bittikten sonra diğerine geçiyorlardı; çalışma düzenleri buydu. Orsola ve Amakusa üyeleri zaten birkaç odayı çoktan halletmişti.

Öğle yemeğini bitiren Kamijou ve Index, şimdilik oturma odasını toparlamaya karar verdiler. Kamijou tabakları ve mutfak gereçlerini gazetelere sarıp karton kutulara yerleştirdi, ardından masa ve sandalyeleri binanın dışına taşıdı. Eşyaları, apartman binasının önüne park edilmiş, kasası brandayla örtülü bir kamyona yüklediler. Kamyonu kullanan kadın da görünüşe göre Amakusa üyelerinden biriydi.

Şu ana kadar yaklaşık bir saattir harıl harıl çalışıyorlardı.

Kitaplıkların arkasındaki tozlarla göğüs göğüse çarpışmaya girmiş olan Index, “Vay canına. Touma, sanırım cübbem biraz kirleniyor,” dedi.

Kamijou içini çekti. “Biliyorsun, birinin taşınmasına yardım ederken biraz kirlenmeyi göze almalıydın.”

Aradan lafa giren Orsola, arabulucu bir tavırla, “Tamam, tamam. Bu kesinlikle doğru ama yine de…” dedi.

Kamijou ani sesin geldiği yöne baktığında, Orsola’nın cübbesinin göğüs kısmındaki tozları silkelediğini gördü. Bu hareket, doğal olarak kadına has hatların bir o kadar sallanmasına neden oldu. Kamijou’nun dili tutuldu ve bakışlarını kaçırmak için başını hızla yana çevirdi. Keşke kadın böyle bir şey yaparken onunla konuşmaya başlamasaydı. Index ise ona öfkeyle bakıyordu.

Orsola ise elbette durumdan en ufak bir rahatsızlık duymuş gibi görünmüyordu. “Buraya gelmek için uçakta saatlerce vakit geçirmiş olmalısınız, değil mi? Henüz otelinize bile gitmediğinize göre, böyle şeyler için endişelenmeniz gayet doğal. İsterseniz burada duş alabilirsiniz,” dediği sırada, floresan lambanın üzerindeki devasa bir toz yumağı tam kafasına düştü ve siyah kapüşonuna yapıştı. Gülümsedi. “Gelin, gelin Bayan Index. Banyo hemen şurada.”

“Hey, dur bir dakika! Bence şu an buradaki en tozlu kişi sensin!”

Orsola sevimli bir tavırla başını yana eğerek, “Öyle mi dersiniz?” diye sordu. Kafasındaki o devasa, tüylü toz yumağıyla birlikte Index’i omuzlarından tutup arkadan yönlendirdi. “Her halükarda, önce Bayan Index girebilir. Hmm, kurutucu da tam şurada.”

“Ne kurutucusu?”

Onlar konuşarak odadan çıkarken, Kamijou yorgunlukla omuzlarını düşürdü. “Ah, doğru ya. Orsola, gazeteleri nerede tutuyordun?”

Dışarıdan sesi duyuldu. “Tam şuradalar. Neden?” Ardından bir kapının sertçe kapandığı işitildi.

…Ter ve toz konusunda bu kadar endişeli. Sanırım kız olduğu içindir? Index bu düşündüklerini bilse onu kesin ısırırdı; ama Kamijou bu önemsiz izlenimleri bir kenara bırakıp odanın temizliğine ve düzenine geri döndü. Paketlediği kutuları koli bandıyla mühürlemeye ve kapının önüne taşımaya başladı. Yakındaki yerde duran büyük ve pahalı görünen dekoratif tabakları fark etti. Taşınma sırasında olası darbeleri yumuşatması için onları gazeteye sarıp bir kutuya koymaya karar vermişti ki…

Birden, “Bu da ne?” dedi. Elindeki gazete kağıtları bitmişti.

Bu tabakların ne kadar değerli olduğunu bilmiyorum ama sanırım epey pahalılar… Onları öylece yerde bırakıp kazara üstlerine basmak istemem.

Paspasını duvara yasladı ve odaya göz gezdirdi. Orsola’nın ona yedek gazetelerin şu kapının arkasında olduğunu söylediğini hatırlıyordu.

Ancak içeri girdiğinde, bir oda yerine kısa bir holle karşılaştı; duvarın bir tarafında aynı tasarıma sahip iki beyaz kapı duruyordu.

Hangisi acaba? Sanırım önce en yakındakine girmeliyim. Fazla düşünmeden elini kapı koluna attı, tam o sırada diğer taraftan bir ses duydu.

“Hmm-hmm-hmm-hmm, hmm-hmm, hmm-hmm-hmm.”

Neşeli bir mırıldanmanın yanı sıra, yağmurun yağışını andıran bir su sesi geliyordu.

B-bu ses ve su kombinasyonu… Kamijou olduğu yerde kalakaldı. Duş mu alıyor…? Ah, az kalsın! İşte buna banyo tuzağı derim! Az kalsın kapılacaktım. Ve tamamen dayak yiyecektim!

Sessiz bir rahatlama içinde içini çekti ve elini kapı kolundan çekti. Eleme yoluyla, diğer kapı Orsola’nın dediği gibi gazeteleri tuttuğu yer olmalıydı.

Fakat.

“Hmm-hmm, hmm, hmm, hmm-hmm, hmm.”

Buradan da bir ses geliyor… Neler oluyor? Ne dönüyor burada?! İ-iki banyonun kapısında da ne olduğunu belirten bir tabela yok… Dur bir dakika, İtalyanca banyo kelimesini görsem bile anlamazdım ki zaten.

Gizemler birbirini izlerken, Kamijou’nun kalp atışları o masum mırıldanma yüzünden iyice hızlandı. Ama sakin kalmalıydı. Emin olduğu tek bir şey vardı: İki tane banyo olamazdı. Orsola gazetelerin burada olduğunu söylemişti, yani kapılardan biri normal bir odaya açılıyor olmalıydı. Ve iki kapının aynı odaya çıkması imkansızdı.

Bu tek bir anlama geliyordu.

Duvarlar ince olmalı, o yüzden her iki kapıdan da ses duyabiliyorum…? Biri istediğim yer, diğeri değil. Bok! İşte bunlar doğrudan oyun bitti ekranına götüren türden seçimler!

Her iki kapıdan gelen sesleri dikkatle dinledi.

Sağ… Hayır, sol? Hayır, bu… Sol taraftaki. Sol kapıdan hem duş hem de mırıldanma sesini duyabiliyorum ama sağdakinden sadece mırıldanma geliyor! Bu da demek oluyor ki ses aslında soldan geliyor ve duşun daha hafif olan sesi sağ kapıya kadar ulaşmıyor; tamamen mantıklı. İşte bu yüzden sağ taraftan sadece mırıldanma duyuyorum! Her şey yolunda! Kamijou asla bu kadar çok mahrem olayla karşılaşmazdı ya!!

“Buldum!” Kulaklarının rehberliğinde, tam bir güvenle sağdaki kapıyı ardına kadar açtı.

Karşısında buharlı bir banyo vardı.

“Aa?”

Şaşkın sesin sahibi bizzat Orsola Aquinas’tı. Duş perdesi açıktı; o sırada raftaki bir şampuan şişesine uzanıyordu. Genellikle kalın bir cübbenin ardına gizlenen o dolgun göğüslerinden aşağı sıcak sular süzülüyor, damlaların göbeğine doğru izlediği yolu görebiliyordu. Her şeyi görmüştü.

“U-ügyaaahh!! Burası banyo muydu?! Burada bile duş var!! Üzgünüm Orsola ama kulaklarım bana tehlikeli olanın solda olduğunu söylemişti…!!”

Öyle bir sarsılmıştı ki, arkasına bakmadan kaçarken kapıyı kapatmayı bile unuttu ve sol kapıya doğru atıldı.

Ve sonra.

Bu kez sol kapıdan bir saç kurutma makinesinin çalışma sesi duyuldu.

Bir an sonra…

“Kyaaah?! Tuhaf çubuk vınnn dedi ve sıcak hava fırlatıp bana saldırdı…!!”

Sol kapı içeriden hızla açıldı ve çıplak bir Index dışarı sendeledi. Elinde bir havlu vardı ama hiçbir işe yaramıyordu. Havluyla hafifçe kızarmış tenini de kurulamamıştı; kollarını her salladığında vücudundan sıcak su damlacıkları saçılıyordu. Uzun saçları hala ıslaktı ve nem, küçük göğüslerine yapışmıştı.

Kamijou sol kapının arkasının da bir banyo olduğunu gördü.

Manzara karşısında dona kalmıştı.

“Sağ kapı banyoydu ve sol kapı da mı banyoydu?! Saçmalık! Ne yaparsam yapayım beni cehennem bekliyormuş!! Bu hiç adil değil! Bir dairede neden iki tane banyo olur ki zaten?!”

Artık kaçacak yeri kalmayan Kamijou, olduğu yere çöktü. Orsola bile bu durumdan biraz utanmıştı; şeffaf vinil perdeyi üzerine çekip biraz büzüldü ve konuştu.

“Ş-şey. Aziz Barbara’nın bir banyoyu vaftiz odasına dönüştürdüğüne dair bir hikaye vardır. Biri günlük yaşam için, diğeri ise dini kullanım içindir. Şu an taşındığım için vaftiz işlevleri aktif değil, ben de sadece normal bir duş olarak kullanıyordum.”

“Bilim dışı sihir dünyasının bir başka saçma hikayesi daha! Bundan nefret ediyorum!” diye bağırdı Kamijou, yumruğunu kendisine ait olmayan zemine vurarak.

Ardından…

“…Sen neden buradasın ki zaten Touma?”

Index de başını öne eğip yere çökmüştü, havluyu yavaş ve dikkatli hareketlerle vücuduna sarıyordu.

“Ha?”

“…Ve neden birini çıplak gördüğün için özür dilemiyorsun?”

“B-bak Bayan Index, öyle değil! Ben, Touma Kamijou, odada kalan dekoratif tabakları fark ettim ve darbe emici olarak kullanılacak gazetelerin burada olduğu söylendi… Dur bir dakika, doğru ya. Orsola, gazeteler nerede?! Sakın bana onları da banyoda sakladığını söyleme! Normalde oraya konulmazlar!!”