Zoraki Şifa

“Pek bir şey bekleme. Bu benim alanım değil.” Büyücü Stiyl Magnus acı acı konuştu. “Ben sadece yanıkları iyileştirebilirim. Kan kaybını ve kırık kemikleri iyileştirmek bambaşka bir teknik ailesi. Bunu daha önce hiç denemedim bile, üstelik bu yaralar korkunç. İyileştirmede uzmanlaşmış bir büyücünün bile tüm bunları tamamen düzeltebileceğinden emin değilim… Ama yine de konuşmaya devam etti. “…Arşivin bilgisinin bir kısmı bu kişinin içinde olmalı. Onu ödünç alıp teoriyi güçlendireceğim. Tsuchimikado’nun Dört Hakikat Yolu’nu veya Kehanet Çemberi’ni bile ezberleyemezken, bu konuda hiç emin değilim… ama hastaneye götürülene kadar ona zaman kazandıracağım. Sonra da gideceği yerde iyi bir doktor olmasını dilemekten başka çaremiz kalmayacak.”

“Ah… Ne…?”

Komoe Tsukuyomi gözlerini ovuşturdu.

Stiyl farkında olmadan gözlerini onunkilerden kaçırdı. “Sana söylediklerimi bitirince, ara sokağın girişine git ve sağlık görevlilerini buraya getir. Touma Kamijou, sen de git ve Oriana ile ilgilen, olur mu? Bu iyileştirme büyüsü zaten çok yarım yamalak olacak. Eğer burada kalırsan, o sağ elin onu tamamen yok edebilir. İşim bitince hemen peşinden gelirim… Bu yüzden tekrar söylüyorum: Her şeyi doğru yoldan çözmek istiyorsan, Oriana’nın üstesinden gel.”

“…Pekâlâ.” Kamijou, kendi kanı içinde yatan Aisa Himegami’nin yüzüne baktı.

Sonra sağ elindeki beş parmağını sıktı.

“Yaparım. Eğer bu her şeyi çözecekse. Himegami’yi sana bırakıyorum, Stiyl.”

“Zaten pek bir şey bekleme demiştim,” dedi Stiyl, içini çekerek. Ve ciddi anlamda rahatsız olmuş bir tonda sözlerini tamamladı. “Ben de buna alışkın değilim. Bu dünyamızda… Kim düşünebilirdi ki birine saldırmak dışında bir sebeple büyü kullanacağımı?”