Kız Kıza Uzun Bir Telefon Sohbeti

"Ah, Nicole! Bugün bana göz kulak olduğun için teşekkürler."

"Peki, randevun nasıl geçti?"

"Şey... Az önce telefonda anlatmadım mı? Alışveriş yaptık, bir kafeye gittik, sonra da eve döndük."

"Ne? Başka hiçbir yere gitmediniz mi?"

"Hayır."

"Bugün de cidden hiçbir şey yapmadınız mı?"

"Hayır."

"Peki, sana hiç dokunmadı mı?"

"Hayır."

"İlginç..."

"...Ne? Ne oldu?"

"Şey, bir süredir düşünüyorum da..."

"Hım? Ne hakkında?"

"Sana nasıl bir erkeğin uygun olacağını. Bunu çok uzun zamandır düşünüyorum."

"Neee? Bunu ilk kez duyuyorum!"

"Erkeklerden hiç anlamıyorsun ki, biliyorsun. Arkadaşın olarak endişeleniyorum."

"Nicooole!"

"Ve bu yüzden, bunu hep bir sır olarak düşündüm."

"...Peki?"

"Şey... Henüz tam emin olamasam da..."

"Evet?"

"Şu Ryuto mu? Aslında... sana uygun olacağını düşündüğüm erkek tipine oldukça yakın olabilir gibi geliyor bana."

"..."

"Ne?"

"Hiçbir şey. Sadece böyle bir şey söylemeni beklemiyordum."

"Neee? Bu da ne demek şimdi?"

"Yani, Ryuto oldukça tuhaf değil mi?"

"Şey... Henüz onu pek tanımıyorum ama en azından daha önceki erkek arkadaşlarından daha iyi olabilir."

"Hahaha! Gerçekten de çok sertsin!"

"Elbette öyleyim. Artık senin ağlamanı görmek istemiyorum."

"..."

"Neyse, onu hala pek tanımıyorum ama umarım her şey yolunda gider senin için."

"Evet, ben de öyle umuyorum. Uğraşmaya devam edeceğim."

"Yine de, eğer olmayacağını düşünüyorsan, kendini zorlamana gerek yok. Gerçi biliyorum, ona bunu açıkça söyleyemeyecek kadar naziksin."

"Hım... Neyse, şimdilik onunla randevuya çıkmaya devam etmek istiyorum."

"Peki."

"Yani, onunlayken kendimi bir şekilde rahat hissediyorum. Sanki kendim olabiliyorum."

"O zaman ne güzel."

Acaba kızların 'kıymet görmek' dedikleri şey bu mu? Gerçi hala tam anlamış değilim." Runa, akıllı telefonunu kulağına dayamış, odasının tavanına bakarken yüzünde minik bir gülümseme belirdi. "Umarım ikimiz arasında her şey iyi gitmeye devam eder."