Kurose Maria'nın Günlüğü

Kashima-kun çok haksız.

Onu sonunda unutabileceğimi sanmıştım. Her şeyin sadece bir anıya dönüşmesine ramak kalmıştı. Ama bana bu kadar nazik davranırken nasıl unutabilirim ki...?

Kashima-kun zalim.

Beni seçmeye hiç niyeti yok. Biliyorum bunu. Gözü hep Runa'da.

Ama yine de... Böyle, bir anlık hevesle bile olsa benimle ilgilendiğinde, sakin kalamıyorum. Acaba beni de seven biri olabilir mi diye düşündürüyor bu bana.

Runa onun bir numarası. Bunu biliyorum.

Ama belki, sadece belki... Onun ikincisi olabilir miyim?

Eminim Runa buna katlanmazdı. Yani, eğer ben onun ikincisi olsaydım. Hatta belki kenara çekilir, Kashima-kun'la aralarında hiç eşya olmamış gibi yapardı.

Bunun olmasını istemiyorum aslında... Böyle bir son istemiyorum... Ama kalbim istiyor. Kalbimin derinliklerinde, gecenin karanlığında açan bir çiçek gibi, sessizce bunun gerçekleşmesini umuyorum.

Elimden bir şey gelmiyor.

Bu minicik, bomba gibi hırsımı içimin derinliklerine kilitli tutacağım... ama onun varlığı, yalnız geçireceğim bir günü daha atlatabileceğimi hissettiriyor bana.