Önsöz

Üç yıl önce, hem Mart ayının hem de lisedeki ikinci yılımın sonunda doğum günümdü. Kiraz çiçekleri sağanak gibi dökülüyordu. Arakawa Nehri'nin kıyısında dururken, Runa utangaçça bana şöyle demişti...

“Seninle... sevişmek istiyorum.”

Sesindeki o sıcak, şehvetli ton ve yanaklarındaki kızarıklık, bana kiraz çiçeklerini anımsatmıştı. İnmiş kirpikleri, pembe teninin üzerine gölgeler düşürmüştü...

“Hayatımda ilk kez böyle hissediyorum...”

Bunu söylerken kaç kez göz kırptığı, hangi anlarda yaptığı... Tüm bunlar, retina tabakamın arkasına en ince ayrıntısına kadar kazınmıştı. Defalarca izlediğim bir film sahnesi gibiydi.

Henüz şimdi bile, geçmişin anılarına—gençliğimin o çılgınca gürültülü günlerinin anısına—uzanıyordum.