Geç Kalan Görüşme

Alzer Cumhuriyeti'nde, Emile'in konağındaki Lelia nihayet üstüne çeki düzen vermeyi bitirmişti. Okul üniformasını giymiş, sabahın neredeyse tamamını sızlanarak geçirmişti.

"Leon ve yanındakilerle hâlâ tek kelime konuşamadım."

Ideal, "Kaçınılmaz bir sonuç ne yazık ki," diye karşılık verdi. "Sonuçta onların da kendi hayatları, kendilerine göre planları var."

"Bana vakit ayıramayacak kadar önemli ne olabilir ki! Asıl öncelikleri ben olmalıydım!"

Cumhuriyetin geleceğini oturup etraflıca konuşmalarının zamanı çoktan gelmişti. Ancak yeni dönemin eli kulağındaydı ve bu birkaç günde Leon ile Marie adeta panik halinde oradan oraya koşturup durmuştu. Haliyle Lelia da onlarla iki çift laf edecek fırsatı bir türlü yakalayamamıştı.

Lelia çantasının içindekileri son bir kez daha kontrol ederken sordu: "Sahi, Serge'in yerini tespit edebildin mi?"

"Hâlâ arıyorum. Kendini iyice unutturmaya çalışıyor gibi—"

"Ne?! Ama onu çabucak bulabileceğine söz vermiştin!"

"Kusura bakmayın."

Lelia ellerini kalçasına koydu. "Biliyor musun, günün sonunda hiçbir işe yaramıyorsun. Onu bulabileceğini söylemiştin ama tek bir iz bile bulamadın. Seni yalancı herif."

Ideal o ana kadar son derece uysal davranmıştı ama bir anda ses tonu değişti. "Lütfen o lafınızı geri alın."

"Ne?"

"Yalancı olduğuma dair söylediğiniz şeyi. Lütfen geri alın."

"Neyin var senin? Yalan söylediysen yalancısındır işte."

"Lütfen lafınızı geri alın. Ben yalancı değilim. Sözünüzü düzeltmenizi talep ediyorum."

Ortamın birdenbire ağırlaşması Lelia'yı huzursuz etmişti. "T-tamam be, benim hatam," diye mırıldandı. "Sadece Serge için endişeleniyorum."

"Hayır, üslubumun saygısızca olduğunu kabul etmeliyim. Onu olabildiğince hızlı şekilde arayacağım ancak lütfen bana biraz daha zaman tanıyın."

"E-elini çabuk tutsan iyi olur, tamam mı?"

"Anlaşıldı."