Kriz, Kardeş ve Nakit Para

O gece Leon, Angie ile Livia'yı dışarı çıkarmıştı. Güya bir yandan da bir restoranda yemek yiyeceklerdi. Marie, Angie ve Livia'nın kendi hazırladığı yemeklerden yemek istemediğini sezmişti. Bunu anlıyordu ama dönmediklerinde içi rahat etmemişti.

"Neden dönmedi ki?!" diye feryat etti.

"Çünkü Livia ile Angie burada kalmak istemediklerini söylediler," dedi Cleare.

"Nerede kalırlarsa kalsınlar. Kardeşim bari geri dönseydi ya?! Onunla mali durumum hakkında konuşacaktım!"

Marie'nin beş aptalı, tüm bütçelerini alıp götürmüştü. Onlar savurganlıklarını bitirdiğinde geriye ne kadar kalacağından haberi yoktu. En kötü senaryoda, yaz tatilinin geri kalanını beş kuruşsuz geçireceklerdi.

"Bu ülkede hangi bitkilerin yenilebilir olduğunu bilmiyorum ki!"

Kendi ülkesindeki bitkileri en azından kendi başına yiyecek toplayabilecek kadar iyi biliyordu ama bu yabancı topraklarda durum farklıydı. Marie, lüks dairelerinin yakınındaki otların yenmesinin güvenli olup olmadığını bilmiyordu.

"Rie, bahçede yetişen her otu yemeyi mi düşünüyorsun sahiden?" diye sordu Cleare. "Neyse, ne olursa olsun, kızları suçlayamazsın. Gerçekten burada kalmalarını mı bekliyordun? Senin ve Majestelerinin yaşadığı aynı yerde?"

Julius, Marie'nin baştan çıkardığı birçok erkekten biriydi, böylece Angie ile olan önceki nişanını bozmuştu. Geçmişleri göz önüne alındığında, Angie'nin onların etrafında olmak istememesi gayet doğaldı.

"Ama en azından onun konutunda kalabilirlerdi," diye itiraz etti Marie.

"Usta, henüz temizlenmediği için bunun mümkün olmadığını söyledi, bu yüzden şimdilik Licorne'da kalıyorlar. Sabah, Einhorn'a atlayıp krallığa geri dönecek."

Marie umutsuzluğa kapıldı. Ne harika bir yurt dışı eğitim deneyimiydi bu böyle. Bu gidişle yaz tatilinin tadını bile çıkaramayacaktı!

"Şimdi ne yapacağım ben?!"

Marie'nin acılarından yeterince keyif aldıktan sonra, Cleare sonunda, "Ding-dong. Usta durumunu zaten biliyor," dedi.

"Biliyor mu?!"

"Evet, ve cumhuriyetten bir süre uzak kalacağı için, bu arada olacak her şeyle senin ilgilenmeni beklediğini söyledi."

"Ne? Hepsi bu mu? Öğğ, seni koca aptal abi!"

Ne yazık ki umutları suya düşmüştü. Leon hiçbir yedek mali yardım hazırlamamıştı.

Cleare bir şey düşürdü ve ağır bir güm sesi yankılandı.

Marie'nin sırtı anında dikleşti. "B-bu da ne böyle?"

Çantayı açtığında, mucizevi bir şekilde nakit parayla dolu olduğunu gördü.

"Usta, muhtemelen masrafların ve benzeri şeyler için buna ihtiyacın olacağını söyledi."

Marie çantaya sarıldı, yanağını ona sürttü. "Gelmiş geçmiş en iyi abi o!"

"Her zamanki gibi açgözlüsün, anlaşılan," dedi Cleare, bıkkınlıkla. "Bundan hoşlanmıyor değilim. Ne de olsa, içindeki o eski insan kanının ne kadar saf olduğunu gösteriyor! Senden hoşlanmamak bir yana, sana bayılıyorum, Rie!"

Eski insanlar hem Luxion'ı hem de Cleare'i silah olarak yaratmıştı ama onların hisleri Marie'nin kavrayışının ötesindeydi. Kan ve genetik hakkındaki konuşmaları bir kulağından girip diğerinden çıkıyordu. Onun için en önemli şey mali durumuydu, bu yüzden çantaya bu kadar çaresizce sarılıyordu.

"Kardeşime her şeyi bana bırakabileceğini söyle," dedi Marie. "Yaptıklarından sonra Altı Büyük Hane ondan ödü kopuyor, bu yüzden eminim hiçbir şey denemeyeceklerdir."

"Unutma: Tehlike en beklemediğin anda gelir. Neyse, bu sefer seninle kalacağım, bu yüzden bir şey olursa, kesinlikle yardım ederim."

"Ne?" Marie gözlerini kırpıştırdı. "Kalacak mısın?"

"Usta seni yalnız bırakmaya çok endişelendi. Yine de seni uyarmalıyım ki, ben aslında bir araştırma tesisinde çalışan bir yapay zekaydım, bu yüzden yeteneklerimin Luxion'ınkilerle aynı olmasını bekleme." Cleare fısıltıyla, "Umarım en kısa sürede geri döner," diye mırıldandı.

Ancak Marie, Cleare burada olduğu sürece hiçbir sorun çıkmayacağını iyimser bir şekilde varsaydı. Altı Büyük Hane'nin zaten hareket edemeyecek kadar korkmuş olduğuna ikna olmuştu ve daha acil bir endişesi vardı.

"Aslında en çok Noelle için endişeleniyorum," dedi.

"İkinci ana karakter o, değil mi? Ona bir şey mi oldu?"

"Evet, abim kalbini kırdı. Ona aşık olacağını hiç düşünmemiştim."