Domuz ve Hizmetçi

“O domuz… Daha döner dönmez Marie ile kendini bir odaya kapattı.”

Cordelia zaten hizmetçi üniformasını giymiş, burayı gerçek bir domuz ahırı olarak gördüğü yeri temizliyordu. Leon ile Marie'nin yalnız kaldığını bir an öğrenince, adama lanetler yağdırdı. Normal şartlarda aynı çatı altında kalmalarına asla izin verilmezdi; bu da Cordelia'nın onların bu denli yakınlaşmasını hanımefendisine karşı bir ihanet olarak görmesinin en büyük sebebiydi.

Temizlikte kendisine yardım eden Yumeria'ya göz attı. Elf kadın, masanın üzerindeki şeffaf bir kutunun içindeki küçük fidana dalgın dalgın bakıyordu.

“Bayan Yumeria? Ne var?”

Yumeria'nın omuzları irkildi. “Ş-şey, affedersiniz! Şey, ben sadece… oradaki şu küçücüğü fark etmeden duramadım.”

Cordelia minik ağacı inceledi. “Evet, çiçeksiz oluşu göz önüne alındığında garip bir süs. Belki de bir Alzer geleneğidir?” Hemen değiştirmek istese de, önce sahibinin onayını almanın en doğrusu olacağını düşündü. “Masa için biraz sade durduğunu düşünsem de, sormadan yerini değiştirirsek birilerini rahatsız edebilir. Bu konuyu sonra kendileriyle görüşürüm.”

Cordelia, işine karşı her zaman aşırı derecede profesyonel bir tutum sergilerdi. Yumeria ise oldukça dalgın görünüyordu.

Belki de oğlunun az önceki soğuk tavrı yüzünden keyfi kaçmıştı. Şimdi dinlenmesi iyi gelebilir. Her ne olursa olsun, Cordelia Kyle'ın soğuk tavrının bu durumla bir ilgisi olduğundan emindi. “Bayan Yumeria, yorgun hissediyorsanız lütfen dinlenmekten çekinmeyin. Buradaki işlerle ben ilgilenirim.”

“A-ama—”

“Gidip oğlunuzla konuşun. İşler daha da yoğunlaştığında, bunun için pek vaktiniz kalmaz.”

“E-evet, haklısınız!” Yumeria aceleyle odadan ayrıldı.

O çıkar çıkmaz Cordelia fark etti ki… “Kahretsin! Tüm temizliği tek başıma yaparsam, o domuzu araştırma fırsatım kalmaz!”

İşini bırakamadığı için Cordelia, sinirle yüzünü buruşturdu ve temizliğe geri döndü.