Bekleyen Akşam Yemeği

Lelia eve döndüğünde, Emile onu bekliyordu. Hatta onlar için yemek bile hazırlatmıştı.

“Lelia, akşam yemeği…”

“Zaten yedim.”

“A-ah.”

“Üzgünüm.”

Okulun yakınındaki bir lüks daireye dönmüştü. Plevens ailesi burayı lütfedip kendisi için hazırlamıştı. Burası, önceki ikametgahından çok daha genişti ve Emile ile birlikte günlerini orada geçiriyorlardı. Sadece az sayıda hizmetli barındırıyordu ama daha fazlasını gerektirecek kadar büyük değildi. Emile ayrıca onun ihtiyaçlarına karşı son derece ilgiliydi; yemek yapabiliyor, temizlik yapabiliyor ve daha da önemlisi nazikti. Lelia'nın ona dair hiçbir şikayeti yoktu.

Ama yine de bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordu.

Beni beklemeden yese daha iyi olurdu. Böylece bu garip durum yaşanmazdı. Lelia başını salladı. “Emile, bir sonraki uzun tatilimizle ilgili… Bir şeyler çıktı. Seninle ailene geri dönemeyeceğim.”

“Ne? Gerçekten mi? Ama bunu çok önceden planlamıştık.”

“Lütfen soru sorma,” diye yalvardı Lelia. Leon çok tehlikeli. Ne pahasına olursa olsun, onunla aynı seviyede güce sahip olmam gerek.

Lelia, Leon'un yarattığı tehditle mücadele etmek için Serge ile maceraya atılmayı planlıyordu ama bunu Emile'e söyleyemezdi. Ayrıntıları sorarsa sadece onu zor duruma sokardı.

Emile'in yüzü düştü. “A-ah, peki. Ama sen gitmeden önce herkese merhaba demek için en azından erken çıkalım. Abilerim bekliyor ve geleceğimizi konuşmamız gerekiyor.”

“Tamam.”

Bu uzlaşmayı kabul ettikten sonra Lelia kendi odasına çekildi.