Savaş Çığlıkları ve Kırılan Kalkanlar

Seyirciler gözlerine inanamıyordu. Aşağıda tam olarak ne dönüyordu böyle? Bu minicik insan, o devasa robotu sanki hiçbir şey değilmiş gibi oradan oraya fırlatıp duruyordu. Hatta bazıları alkışlamaya bile başlamıştı.

"Sadece çıplak elleriyle mi?" diye sordu Narcisse. "Bu gerçekten mümkün mü? Bir çeşit dövüş sanatları tekniği falan mı? Yoksa büyü mü kullanıyor?" Şaşkınlığı, merakını daha da körüklüyordu.

"Sadece maça odaklan," diye azarladı Louise.

"Biliyorum, biliyorum. Ama Leon hâlâ dezavantajlı durumda, değil mi?"

Bu yeni gelişmeye rağmen Narcisse hâlâ endişeliydi. Ne de olsa Pierre bir zırhın içinde güvenle oturuyordu ve Leon henüz silahsızdı. Bu yetmezmiş gibi, Leon kesinlikle bitkin düşmüştü. Üstelik Arroganz’ı havada savurmak için onun kendi hızından ve momentumundan yararlanıyordu; robot öylece hareketsiz dursa yapabileceği hiçbir şey kalmazdı.

"Bir B planına ihtiyacı var," dedi Louise.

O da endişeliydi. Leon’u ne kadar galip ilan etmek istese de şu an yaptığı tek şey robotu sağa sola fırlatmaktı. Onu kazanan olarak kabul edebilmesi için bitirici bir hamle yapması gerekiyordu. Aksi takdirde kalabalık onun kararını sorgulayabilirdi ve bu da Leon'un zaferini geçersiz kılabilirdi. Hayır, Leon kesin ve temiz bir galibiyet almalıydı.

Narcisse ona baktı. "Louise, o senin küçük kardeşin değil."

Genç kız gözlerini diktiği yerden ayırmadan başını eğdi. "Biliyorum."

"O zaman kendini bu kadar kaptırma. Buralı değil o. Ne olursa olsun, eninde sonunda evine dönecek."

"Bunu bana hatırlatmana gerek yok."

Onlar konuşurken hiç beklenmedik bir şey oldu. Clement, nefes nefese ve kan ter içinde Narcisse’e doğru koştu. Yüz ifadesi çok vahimdi. "Narcy!"

"Profesör Clement? Ne oldu?"

Narcisse, Pierre’in yine bir haltlar karıştırdığını düşündü ama duyacağı gerçeklere kendini asla hazırlayamazdı.

"Feivel Hanedanı saldırı altında. Orası tam bir savaş alanına dönmüş durumda!"

"Ne dediniz siz?" Narcisse'in ağzı açık kaldı.

Louise başını iki yana salladı. "Saldırı altında mı? Ne demek bu? Bize böyle bir bilgi gelmedi."

Mevcut siyasi durum göz önüne alındığında, birilerinin cumhuriyetin altı büyük hanedanından birine istila girişiminde bulunacağına inanmak güçtü.

Clement, Leon’un Pierre’i bir kez daha havaya fırlattığı arenaya doğru baktı. "Bağışlayın. Henüz doğrulanmamış bir haber ama duyduğuma göre düşman tek bir Holfort gemisiymiş. Gerçi... Şu anda Alzer Cumhuriyeti vatandaşı birine ait olduğunu sanıyorum."

Leon, Arroganz’ı bir kez daha yere çalarken tribünlerden alkış tufanı koptu. Pierre’in sevilmeyişi halinden belli oluyordu.

"Tek bir gemi mi? Leon’un gemisini mi kastediyorsunuz? Kontrolden mi çıktı?"

Clement elini yanağına koyup mahcup bir şekilde kıvrandı. "Ah, hiç bilmiyorum. Doğru mu ondan bile emin değilim. Ama Feivel Hanedanı topraklarında kesinlikle bir savaş patlak verdi. Cumhuriyet kendi filosunu konuşlandırdı. Bu düelloyu durdurup herkesi güvenli bir yere götürmeliyiz."

Narcisse kaşlarını çattı. "İnanılır gibi değil." Einhorn gerçekten o kadar çıldırmış olabilir miydi ki kendi sahiplerinin bölgesine saldırıyordu?

"Bunu daha fazla izleyemeyeceğim," dedi Louise. "Adımın verdiği yetkiye dayanarak bu işe bir son vereceğim."

"Pekala," dedi Narcisse. "İptal edildiğini duyuralım."

Onlar kararını verdiği sırada, Pierre’in öfkeden deliye dönmüş çığlığı arenada yankılandı.

"Benimle dalga geçmeye nasıl cüret edersiniz!" diye bağırdı kalabalığa doğru. "Hepinizi küle çevireceğim!"

Arroganz’ın sırtındaki bölmelerden biri açıldı ve tribünlere doğru füzeler fırlatıldı.

Louise dehşet içinde kaldı. "Pislik herif!"

Narcisse ve Clement donakaldı. Pierre artık sadece Leon’a saldırmakla kalmıyor, doğrudan seyircileri hedef alıyordu! Füzeler çarptığında arenanın etrafındaki koruyucu kalkan parıldadı ancak ardından gelen patlamanın şiddetine dayanacak kadar güçlü değildi. Kalabalığı korumuştu ama şimdi paramparça olmuştu ve tribünlere yoğun bir duman yayılmaya başladı.