Sarayın Kasvetli Yolları

Başkente döner dönmez, hiç vakit kaybetmeden saraya gitmek için hazırlanmaya başladım.

Üstümü değiştirirken Luxion beni izliyordu. "Ayağımızın tozuyla rapor vermeye mi gidiyorsun? Gerçekten işin zor."

Söylenmeden edemedim. "Hâlâ sadece bir öğrenciyim. Neden böyle işlerle uğraşmak zorundayım ki?"

"Ama zihnen yetişkin bir adam değil misin?"

"Ruhum hâlâ çocuk benim. İçimdeki o muzip yanı hiç kaybetmedim."

"Daha önce olgun biri olduğunu söylediğini sanıyordum?"

Omuz silktim. "Bilmem. Gerçekten öyle mi demiştim?"

"Evet, dedin. Hiç unutmam."

"Çok dik kafalısın. Bak, yetişkin olmanın bir parçası da işine gelmeyen şeyleri unutmaktır."

"Gerçeklerden kaçmak demek istiyorsun sanırım," dedi. "Bunun yerine kendini biraz geliştirmeyi denemeni öneririm."

"Almayayım. Hadi gidelim."

"Madem öyle istiyorsun."

Odadan çıkarken Luxion da süzülerek arkamdan geliyordu.