***

BAŞLIK: Fısıltılar ve Gözler

Tanıklık 1

"Ben Haruta Koji, ikinci sınıf C şubesinden. Kesinlikle gördüğüme eminim! Kulüpten dönerken oldu. Eve dönerken atıştırmalık bir şeyler almayı düşünüyordum, bu yüzden istasyonun yakınındaki süpermarkete uğradım. Kesinlikle Takasu ve Avuç İçi Kaplanı'ydı. Takasu bir alışveriş sepeti taşıyor, balık falan seçiyordu. Avuç İçi Kaplanı et koymaya çalıştı ama azarı işitti. Takasu, 'Hayır, bugün haşlama balık alıyoruz,' dedi, kız da eti yerine koydu. Sonra ikisi yeşil soğan, Japon turpu falan aldı. Kasaya geldiklerinde Takasu, 'Ortak kasadan bin yen çıkar,' dedi. Avuç İçi Kaplanı da söz dinleyip cüzdanı çıkardı. Abi, kimde 'ortak kasa' olur ki? Kocalık karılık işi değil mi bu sence de?"

Tanıklık 2

"Ben de aynı ikinci sınıf şubesindeyim. Adım Kihara Maya. Sabah okula giderken gördüm onları. Chari Yolu'nda oturuyorum ama okula çok yakın lüks bir yeni apartman var. Ne zaman oradan geçsem, hep öyle bir yerde yaşamak istediğimi düşünürüm – işte o zaman gördüm onları. Birden, Takasu-kun çıktı dışarı. Tam 'Ha, burada mı yaşıyorsun?' diye düşünürken, Aisaka-san da arkasından gelir gibi çıktı ve uykulu olduğunu söylüyordu. Beni daha erken uyandırmalıydın, diyordu. Tam 'Olamaz' diye düşünürken, Takasu-kun döndü ve ona bağırdı: 'Seni bir kereden fazla uyandırmaya çalıştım!' Bu, hani… anladın işte… değil mi?"

Tanıklık 3

"Şey, ben Noto Hisamitsu, ikinci sınıf C şubesinden. Takasu'yla birinci sınıfta aynı sınıftaydık, o yüzden hâlâ çok takılırız. Ama son zamanlarda, Takasu'yla eve gitmeyi düşündüğümde, ortadan kayboluyor. Ben de 'Bu ne iş?' diye düşündüm, hani? Dün, sevdiğim bir grubun yeni albümü çıktı, o yüzden Takasu'yla CD mağazasına gidip bakmak istedim ve öğle yemeğinde sormaya çalıştım ama… kesinlikle garipti. Bana 'Bir saniye bekle,' gibi bir şey dedi, sonra da 'Hey, Aisaka, bugün seninle eve gitmeyeceğim, sorun olur mu?' dedi. Sonra da 'Saat sekizde orada olacağım,' dedi. Hani… nerede? Ne yapmaya? Sonra CD'lere bakarken, ona 'Bu neydi şimdi?' diye sordum. Ama o 'Boş ver,' dedi ve o kadar… Gerçekten garip, dostum."

Tanıklık 4

"Ben Kushieda Minori, ikinci sınıf C şubesinden. Öncelikle, Taiga ile yakın arkadaşım ama… benden bir şeyler sakladığına eminim. Her sabah buluşup okula beraber gideriz ama… Takasu-kun da orada olur… biraz geriden yürür ve bizi tanımıyormuş gibi yapar. Tamamen ikililer. Aşık kuşlar gibiler. Ama Taiga 'Tesadüfen karşılaştık,' ve 'A? Fark etmedim,' falan diyor. Geçen yıl üç günde bir uyuyakalırdı, o yüzden artık geç kalmaması iyi bence ama… bana karşı bu kadar kaçamak davranması hoşuma gitmiyor. Ve okula vardıklarında, hep birbirlerine sırlar fısıldıyorlar… Ben de düşündüm, dur bir dakika, belki bu his… belki de kıskançlık?! Şimdi şu gülün dikeni, bir de kırmızı ve beyaz kız kardeşler meselesi vardı… o nasıl gidiyordu yine?! Ah, şimdilerde kullanılan kelime aklıma gelmiyor!"

***

Ryuuji, kendi halinde bir genç olduğundan, bakışlarının yanlış yorumlanmasıyla dedikoduların hedefi olmaya alışmıştı. Ya da başka bir deyişle, incinmemek için kısmen içgüdüsel bir savunma eylemi olarak, olayları kafasına takmama sanatını öğrenmişti.

Aisaka da Aisaka olduğu için, vahşi mizacından ve neredeyse profesyonel yumruklarından duyulan korkuyla herkesin mesafeli durmasına alışkındı. Zaten başkalarının dedikodularına kulak asacak bir kız değildi ve genellikle kendisi dışındaki insanlara (Minorin ve Kitamura hariç) ilgi duymazdı.

Bu yüzden, ikisi de istenmeyen ilgiye alışkın olduklarından, mevcut durumu – yani huzursuz sınıfı, fısıltılarla değiş tokuş edilen sözleri, dağılmış bakışları ve elbette onaylayan sesleri – büyük ölçüde fark edememişlerdi.

***

"…Ben de gördüm, aynı apartmandan çıkarken gördüm onları…"

"Az önce, gerçekten de süpermarkettelerdi birlikte."

"Yine birbirlerine fısıldaşıyorlar…"

"Ah, birlikte kayboldular."

"Avuç İçi Kaplanı ona Ryuuji diyordu."

"Takasu da Takasu olduğu için, ona aptal ve salak diyordu, sanki normalmiş gibi."

"Bunu dedi ve hayatta kaldı…"

"Bento'larının içi yine aynıydı!"

Belki de Takasu Ryuuji ve Aisaka Taiga…

"Ah. Doğru."

Minik Avuç İçi Kaplanı'nın mırıltısıyla, etrafındakilerin omuzları irkildi.

"Ne oluyor?"

"Onunla mı uğraşacaksın?" diye sordular birbirlerine. Ama Aisaka, şimdi tüm dikkatlerin odağı olmasına rağmen, onlardan haberdar olduğuna dair hiçbir işaret vermedi.

"Hey Ryuuji. Neredeyse unutuyordum," dedi, pencerenin yanındaki Ryuuji'nin sırasına doğru seğirtirken, etrafındaki kulak kabartmış insanlardan tamamen habersizdi.

"Ne?" dedi.

"Dün…"

Aisaka'nın sesi alçaldı ve meraklılar, duymak için yer değiştirdi.

"…Sana söylemeyi unuttum ama…"

Ryuuji yüzünü kaldırdı, Aisaka'nın yumuşak sesini dinliyordu. Aisaka, sadece Ryuuji'nin duyabileceği bir sesle ona fısıldamaya devam etti. Sınıftaki her kulak onların yönüne dönmüştü.

"…Bu gece eve gidemem…"

Ryuuji'nin sırasının hemen arkasındaki kişi irkildi, o sözleri duyunca tamamen gerildi. Ne, ne dedin sen? Seslendiremediği bir dizi sorusu vardı, bu yüzden duyduklarını not aldı. Notta, "Bu gece eve gidemem," yazıyordu.

Şaşkına dönmüş sınıf arkadaşlarını öylece bırakıp, Ryuuji sohbete devam etti.

"…Kalacak mısın?"

"…Evet…"

"O zaman… zaten hazırlanmış…"

"…Evet…"

Gizli kargaşa tüm sınıfa yayıldı.

"Olamaz, olamaz, olamaz! Ciddi mi bunlar?"

"Dur, az önce – yapmamışlardır… Kalacak olmakla… Hazırlanmış olmakla… şunu kastediyor olamazlar, değil mi?!"

"Yani, bu Avuç İçi Kaplanı'nın Ryuuji'nin evinde uyuyacağı anlamına mı geliyor?" uzun saçlı Haruta-kun yutkundu, kısık bir sesle konuştu.

Haruta-kun'a dönen, siyah çerçeveli gözlüklü Noto-kun sesini alçalttı. "Hazırlanmış olmakla… yani… yapacaklar mı demek istiyorlar?! Ş-şey… bu bayağı… kışkırtıcı, dostum…!"

Kızlardan biri şaşkınlıkla mırıldandı. "Sınıfta ilk kez resmi olarak böyle bir şey oluyor," dedi.

Ancak Kihara Mayu, yüzü kızararak inatla, "İlk kez olduğunu sanmıyorum!" diye diretti.

Erkeklerden biri acı içinde baktı. "Avuç İçi Kaplanı'nı hep sevimli bulurdum… Başkasının olmaması için dua ediyordum…"

O bunu söyledikten sonra, odanın başka bir yerinden yeni bir tanıklık yükseldi. "Geçen yıl ona aşkımı itiraf etmiştim ama… ettiğimde, tüm erkeklerin ölmesi gerektiğini düşündüğünü söylemekten çekinmemişti…"

Herkes, hâlâ sessizce duran Ryuuji ve Aisaka'ya dönmüştü. İkisi arasındaki sahne, sanki geleceklerini birbirine bağlıyorlarmış gibi, belli bir çekiciliğe sahipti. Aisaka kimseye yüzünü göstermeden pencereye dönüktü, Ryuuji ise kaşlarını çatmış, birileriyle – belki de Aisaka'nın babasıyla – savaşmaya dair gizli bir kararlılığı ima eden bir ifade takınmıştı.

"K-Kushieda, arkadaşın bu gece başı belada olabilir gibi görünüyor!"

Kushieda Minori sessizdi.

"Kushieda?"

Kızlardan biri sırtına vurduktan, dirsek attıktan ve başka şeyler yaptıktan sonra bile, o ikisini izlerken sessiz kaldı.

***

Bu arada – aslında o kadar da ilginç değildi – gerçekte olan şuydu:

"Dün, annen yemek yemeden gitmişti, değil mi? Şey, o sırada bana bir mesaj verdi. 'Sana söylemeyi unuttum ama bu gece eve gidemem,' dedi. Sanırım bir müdavimin doğum günüymüş, o yüzden sabaha kadar parti yapacaklar."

"İşte Yasuko bu. Yani dükkânda mı kalacak?"

"Evet, öyle dedi."

"O zaman, o barda yaşlı adam Inage'nin bütün gece homurdanmasını dinlemeye gerçekten de zaten hazırlanmış. Müdavim yaşlı Inage, değil mi? Geçen yıl boşanmıştı."

"Sanırım öyle dedi. Evet, Inage-san'ın nasıl olduğunu sordu… Ahh, ne sıkıcı bir iş. Keşke beni ev işleriyle ilgili mesaj bırakmak için kullanmasa."

"Eğer bir sorunun varsa, o zaman artık yemeğe gelme."

"…"

"Seni görmezden gelme demedim mi ben sana!"