İsimsiz Kısım

BAŞLIK: Ara Not: Yabancı Tehlikesi

Tsuwabuki'de öğle arasında birçok sohbet dönüyordu. Özellikle de 1-F sınıfının kızları arasında. Konular masum şeylerle başlıyordu; televizyon programları, ödevler ve benzerleri gibi. Ama çok geçmeden, herkesin bildiği o konuya değinmek kaçınılmaz oldu.

Bir sınıf arkadaşları okuldan uzaklaştırılmıştı.

Tilki gözlü, dikkat çekici bir kız, boş sıraya dik dik baktı. "Daha şimdiden nasıl uzaklaştırma alırsın ki? Cidden, merak ediyorum."

"Bir erkek yüzündenmiş diye duydum," dedi başka bir kız. "Üstelik bir öğretmenmiş, akıl alır gibi değil."

"Ciddi misin? Ama onlar çok yaşlı!"

Kızlar kıkırdadı.

Bir grup erkek uzaktan onlara laf attı. "Siz korkuttunuz onu!"

"Kadınlar işte, be. Daha kötüsü yok."

Bir kıkırdama tufanı daha koptu.

"Kendileri yalakadan geçilmeyenler ne de büyük konuşuyor," diye karşılık verdi kızlardan biri.

Ama sonra biri bir soru sordu. "Peki Shiratama-san aslında kimdi?"

Ve bu herkesi susturdu. Birkaç saniyeliğine zaman durmuş gibiydi. Soruyu soran, uzun, koyu renk örgülü saçları olan bir kızdı.

Kızlar birbirlerine baktılar. "Doğru ya," dedi biri, "hiç doğru düzgün konuşmadık galiba."

"Erkekler onu hep tekellerine alıyor."

"Evet, onlar daha iyi bilir herhalde, değil mi?"

Shiratama Riko. Ortaya çıkıp kendini kraliçe ilan eden, sonra da aynı hızla ortadan kaybolan esrarengiz bir kızdı. Sınıf arkadaşlarının hiçbiri onun hakkında en ufak bir şey bilmezken, dedikoduların gerçeğin yerini çabucak almasına şaşmamalıydı.

Kızlardan biri etrafına göz gezdirdi. "Dur bir dakika, az önceki kız kimdi? Çok şirindi."

"Ben de seni tanıyor sanmıştım, Kei-chan."

"Yok canım, ben değil. Belki Shiratama-san’ın arkadaşıdır?"

Yabancı kız aniden ortadan kaybolmuştu. Tilki gözlü kız, açıkçası, bir hayalet mi gördüklerini merak etti. "Shiratama-san’ın kız arkadaşı var mıydı ki zaten?"

Kız, koridorda hızla ilerlerken saçlarını serbest bıraktı. Çoğu kişinin dönüp bir daha bakmasına neden olan türden bir kızdı, ama öğrenci kalabalığının arasından dikkat çekmeden ustaca süzülüyordu.

Okul binasından çıkıp yürümeye devam ederken uzun buklelerini yana savurdu. "Bu, Oniisama için biraz fazla gelebilir."