İsimsiz Kısım

BAŞLIK: Aşk Zaman İster

İki genç kız, istasyonun yakınındaki Kalmia adlı yerel bir alışveriş merkezindeki giyim mağazalarının önünden geçiyordu. Nukumizu Kaju adındaki kız, durmadan vitrinlerdeki kıyafetlere gözlerini dikiyordu.

Diğeri, elini Kaju'nun başına indirdi. Kendi boyundan en az bir iki santim daha aşağıya. “Böyle dik dik bakmaya devam mı edeceksin, yoksa içeri girelim mi?”

“Kendime bakmıyorum ki. Çocuk kıyafetlerine sığacak gibi mi görünüyorum? O kadar da küçük değilim.”

“Çocuk kıyafetleri mi?” Çoğu kişinin Gondou Asami olarak bildiği Gon-chan, Kaju’nun gözlerini, ikisi için de fazlasıyla küçük olan bir kıyafet takımına doğru takip etti. “Ah, ne kadar şirinler. Peki ne arıyorsun o zaman?”

Kaju, kıyafetlerin asılı olduğu yakındaki bir rafa ilerledi ve kumaşlarına dokundu. “Yürümeye başladıklarında giyecekleri için fikirler.”

Gon-chan, bu cümleyi anlamaya çalıştı ama başaramadı. Sonra bir şey dank etti. Yüzü bembeyaz kesildi. “Nuku-chan, sen ve abin ne yaptınız?!”

“Ne mi yaptık? Ne demek istiyorsun? Her zaman yaptığımızdan farklı bir şey değil. Bizi bilirsin. Birbirimize yapışık gibiyizdir.”

Gon-chan rahat bir iç çekti. Her zamanki halleriydi. “Peki bu neyin nesi o zaman?”

“Şey, anlaşılan o ki, sevgili Oniisama’m nihayet birine gönlünü kaptırmış.”

“Ah. Hım. Eee, ne güzel onun adına?”

Kaju’nun idolü ve en ateşli sevgisinin hedefi kendine bir sevgili mi bulmuştu? Gon-chan, arkadaşının ifadesini dikkatle inceledi.

Elini göğsüne koydu ve gözlerini kapattı. “Kararına saygı duymaya niyetliyim. Ve şimdi o kız arkadaşını bulduğuna göre…”

“Şimdi ne?”

Kaju’nun gözleri inançla parlayarak açıldı. “Şimdi teyze olmayı öğrenme zamanı geldi.”

“Öyle mi?”

Başını salladı. “Mesele şu ki, onlar henüz lise öğrencisi, bu yüzden çocuklarının ihtiyacı olan anne olmak bana düşüyor.”

“Öyle mi? Gerçekten mi?”

“Gerçekten de öyle.” Kaju, raftan minicik bir elbise alıp göğsüne bastırdı. “Sanırım bebekleri böyle tutmak gerekiyor. Değil mi? Ama on iki ay sonra işler biraz daha zorlaşıyor.”

Gon-chan, bir sonraki sözlerini çok dikkatli seçti. Tutkulu arkadaşının hatırı için. “Tüm bunlar daha çok uzakta değil mi? Gerçekten bu kadar acil mi?”

“Kendimi bildim bileli, mükemmel bir eş olmak için kendimi geliştirdim. Bir sonraki mantıklı adım, mükemmel bir anne olmak değil mi?”

“Sanırım… öyle. Belki de öyledir.”

“Gerçekten de öyle.”

Gon-chan, hangi kavgaya gireceğini iyi bilirdi ve bu, peşinden koşmaya değecek bir meydan okuma değildi. Hatta Kaju’nun abisinin bir kız arkadaşı olmasının bile muhtemelen karmaşık bir yanlış anlaşılma olduğuna bahse girerdi. Ama bu bile, bu kızdaki asıl sorunun yalnızca bir belirtisiydi.

Bir salise içinde, Kaju’nun kollarında bir bebek tuttuğunu gerçekten hayal etti. Ama o görüntüyü hızla zihninden kovdu.