Önsöz

EKİM. Okul çıkışı. Avludaki kafeteryanın önünde, alınyazımın eşiğinde duruyordum. İnşaat işçileri, benimle alınyazım arasındaki şeridi birer birer kaldırıyorlardı.

Elimde okul gazetesi vardı: Honoka Haberleri, Sonbahar sayısı. Manşetleri spor müsabakaları ve yaklaşan Kültür Festivali ile ilgiliydi ama bunlar beni pek ilgilendirmiyordu. Hayır, asıl haber o değildi. Kenarındaki küçük ilan mı? İşte asıl haber oydu.

“Kafeterya lavabosu tadilat nedeniyle 14 Ekim’e kadar geçici olarak kapalıdır.”

Su hatları eskimiş ve tamir edilmesi gerekiyormuş anlaşılan. Ama artık değil. Bugünün tarihi mi? 14 Ekim.

İnşaat işçileri eşyalarını toplayıp giderken, gazeteyi ceketimin cebine tıkıştırdım. “Pekâlâ. Görelim bakalım, çaylak.”

Tam ilk adımımı atacakken arkamdan bir tıkırtı duydum. O aceleci ayak seslerini tanıyordum. Döndüm ve evet, işte oradaydı—Komari Chika. Benim gibi edebiyat kulübünden bir birinci sınıf öğrencisi ve musluk suyu konusunda benim gibi bir gurme.

Komari, elleri dizlerinde, iki büklüm olmuştu. “N-Nukumizu,” diye soludu nefes nefese, “İşte buradasın.”

“Sen de uzak duramadın, değil mi?”

Buraya koşarak gelmesine kızamazdım. Ben de aynısını yapardım. Okulumuz gibi büyük tesislerde su genellikle çatıdaki bir depodan gelirdi. Ama bu tadilatlar her şeyi değiştirecekti. Söylentilere göre, buraya doğrudan kaynaktan su veriliyordu. Su hattına direkt bağlıydı. Hiçbir dolambaç yoktu.

Komari, Tsuwabuki Lisesi musluk suyunun gerçek potansiyeline tanık olma fırsatını asla kaçırmazdı.

“İki kişilik yer var,” dedim. “Şuradan, diğer musluğu kullanabilirsin.”

“K-kapa çeneni… su hakkında.” Ceketimden yakalayıp, “Buraya gel,” diye çekiştirerek beni kafeteryadan uzaklaştırmaya başladı.

“Ş-şey! Yeni düzenek için gelmedin mi sen buraya?”

“Ö-öğle yemeğinde çaktırmadan bir tadına baktım zaten.”

Hadi ama. Gizlice tatmak hiç de eğlenceli değildi.

“Şimdi d-devam et!” diye ısrar etti. “Kulüp odasına!”

“Tamam, tamam, çekiştirmeyi bırak.”

İçimi çekerek, beni sürüklemesine izin verdim. Sırf kıyafetlerimi kırışmaktan kurtarmak için bile olsa.


Yazar Olmak İster Misin

Kendi novelini yaz, binlerce okuyucuya ulaş!

Bölüm Hissi

Bölüm Tartışması

0 yorum

Henüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.

NOVZON OKUYUCU TOPLULUĞU

Okuma keyfin yarıda kalmasın.

Bu seriden birkaç bölüm tükettin! Hesabını oluşturarak okuma deneyimini kesintisiz hale getir:

  • Kaldığın Yeri Asla Kaybetme Tüm cihazlarında okuduğun son bölüm ve sayfa otomatik senkronize olur.
  • Özel Kütüphane & Geçmiş Favori serilerini listene ekle, okuma geçmişini dilediğin gibi yönet.
  • Yeni Bölüm Bildirimleri Takip ettiğin serilere yeni bölüm geldiğinde anında haberdar ol.

Okumaya devam etmek için hesap zorunlu değildir.