Bir Bisiklet, Bir İlk Adım

Ayano, D sınıfından çıktı ve bana bisiklet anahtarını uzattı.

"İstediğin kadar sende kalsın. Geri dönmek için acele etmene hiç gerek yok." O meşhur kusursuz gülümsemesi yüzündeydi. İtiraf etmeliyim ki, bu adam birini nasıl büyüleyeceğini iyi biliyordu.

"Teşekkürler. İşim biter bitmez dönerim."

"Şimdi okula geri dönmen gerekmiyorsa, şimdilik sende kalabilir," dedi.

"Peki sen eve nasıl gideceksin o zaman?"

Ayano imalı imalı sırıttı. "Chihaya trenle gidiyor. Zaten bir gün birlikte binmeyi düşünüyorduk." Ah, yine mi? Bu adam nefes alır gibi mütevazı bir şekilde övünüyordu. Yine de bana iyilik yapıyordu, bu yüzden dilimi ısırdım. "Çok da uzun zaman önce değil, bisikletimde çift binmiştik. Açıkçası yapmaman gereken bir şey ama sen de bilirsin onu, o yüze hayır diyemiyorum. Neyse, bir dahaki sefere trenle gideceğiz demiştik ve—"

Tamam, iyilik borcu ödendi. Anahtarı havaya kaldırıp araya girdim: "Üzgünüm, acelem var. Tekrar teşekkürler. Sonra evine bırakayım mı?"

"İstasyonun yanındaki dershane'nin bisiklet parkına bırakabilirsen sevinirim. Bende yedek anahtar var, onu kullanırım."

Bir kez daha teşekkür edip oradan ayrıldım.

Komari, beyaz kaskı başında, bisiklet parkında beni bekliyordu. Gözlerini açık tutmakta zorlanıyor gibiydi.

"Kusura bakma. Tekerlekleri kaptım," dedim.

"S-sonunda. Hadi gidelim." Komari hemen bisikletine bindi.

Ve sonra aklıma dank etti.

"Dur bir dakika."

"Ne var?" diye tersledi.

Okuldan ayrılmak üzereydim. Bir kızla. Birlikte.

Bu büyüktü. Hatta devasaydı. Eğer bu bir Light Novel olsaydı, hikayenin ikinci yarısının tonunu belirleyecek kilit bir an olurdu. Böyle bir olay hafife alınamazdı.

"Sadece emin olmak istiyorum," dedim. "Bu benim ilk deneyimim, muhtemelen senin de, o yüzden işleri çok hızlı ilerletmek istemem."

"Ş-şu ana kadar söylediğin en iğrenç şeylerden biri bu." Komari bana suratını buruşturdu, sonra pedallamaya başladı. "B-bana biraz avans ver. Beni rahatsız ediyorsun."

"Gereksizdi ama peki."

Dürüst olmak gerekirse, sadece "iğrenç" dese daha iyiydi. İkinci kısım canımı yakmıştı.

Onun peşinden pedalladım.