Epilogue:After Happily Ever After

BAŞLIK: Sonsöz: Sonsuza Dek Mutluluğun Ardından

İki olaysız günün ardından, yeni dönem başlamıştı.

"Bitti işte..." Ön kapıya yönelirken içimi çektim.

Yaz tatili nihayet bitmişti. Alarmsız uyanmalar, sabahları video oyunları ve mangalar arasında mekik dokumalar, öğleden sonraları light novel okuyup yayınlanan animeleri izlemeler, yatmadan hemen önce zorunlu asgari ödevi aradan çıkarmalar ve kutsanmış klimalı ortamda günleri aylak aylak geçirmeler... Hepsi sona ermişti.

Bu sabah telefonumdaki tarihe inanabilmek için üç kez bakmak zorunda kaldım.

"Yapacak bir şey yok," diye mırıldandım kendi kendime.

Ön holdaki aynada kendime baktım. Üzerimde aynı eski üniforma, saçlarım aynı eski kesim. Gerçi dağınık saçlarım biraz düzeltilmeyi hak ediyordu.

"Şimdiden mi gidiyorsun, Oniisama?" Kaju tıpış tıpış yanıma geldi.

"Yeni dönem. İlk günden geç kalıp kendimi hedef haline getirmek istemem." Kendi bahaneme ben bile inanmamıştım. Kaju'nun başını okşadım. "Sen de dikkat et, tamam mı? Arabalara dikkat et."

"Sen de, Oniisama." Bir salise gülümsedi, sonra kaşlarını çattı. "Kravatın yamuk." Hatayı hemen düzeltti. Kaju ve dış görünüş takıntısı... Kravatımı hâlâ tutarken bana yukarıdan baktı.

"Ne?"

"Belki de hayal görüyorumdur ama yemin edebilirim ki sırıttığını gördüm."

Sırıttığımı mı? Okula gideceğim için mi? "Bu güzel sabahta küçük kız kardeşimi gördüğüm için çok mutluyum sadece."

Kaju buna tamamen inandı ve kıkırdadı. "Her zaman kaçabilirdik."

"İyiyim ben. Okulum var." Kapıyı açıp dışarı çıkmaya başladım. Kaju bir çift sandaletini ayağına geçirip peşime düştü. "Ne?"

"Tam orada kal. Sakın arkana dönme, lütfen." Omzumun arkasından iki sert tık sesi duydum. Sonunda arkamı döndüğümde, Kaju yine gülümsüyordu; bir elinde büyük bir çakmaktaşı, diğerinde ise bir çelik parçası vardı. "Şans için. İyi günler, Oniisama."