İsimsiz Kısım

BAŞLIK: Kumsalda Bir Gölge

İşte bu yüzden soğuk yemekleri mideye indirmeyin çocuklar, dedim.

Yakishio yanıma geldi. "İyi misin, Yana-chan?"

"Başım patlayacak gibi..." Yanami burnunu çekti.

O kızın pek de zeki sayılmadığını düşünmeye başlamıştım.

"İyileşince git," dedim. "Ben burada takılırım."

"Teşekkürler," dedi Yanami. "İyileştim, şimdi gideceğim."

"Çok oyalanma!" diye bağırdı Yakishio bana doğru.

İkisi arkalarında kumlar savurarak koşarak uzaklaştı. Yakishio, başkan menzile girer girmez plaj topunu ona fırlattı. Daha önce tanışmışlar mıydı ki?

Bu sırada uzaktan izliyordum. Aklımın bir köşesini kemiren bir şey vardı. Sanki bir şeyi unutuyorduk.

O şey sırtıma bir tekme attı. "N-ne dik dik bakıyorsun, Nukumizu?"

Unutulan Komari kapüşonunun altından kaşlarını çattı. Benden epey uzakta bir yere oturdu.

"Diğerlerine katılmayacak mısın?" diye sordum.

"İ-istemiyorum."

Başkan, kızlarla baş başa kalmış, keyfine diyecek yoktu. Gerçekten hayatının tadını çıkarıyordu. O orka deniz yatağını nereden bulmuşlardı ki?

Komari aynı memnuniyetsiz, asık suratla onları izliyordu.

"Sanırım başkan senin de orada olmanı isterdi."

"İ-iyiyim." Koruyucu kilitli poşetindeki telefonuyla oynamaya başladı ve bir daha başını kaldırmadı. "P-peki ya sen? Y-Yanami'ye karşı bir şeyler hissetmiyor musun?"

"Ne? Neden hissedeyim ki?"

Aklımdan bile geçmemişti. Bir kere o Hakamada denen adama takılıp kalmıştı ve daha reddedilmesinin üzerinden bir hafta bile geçmemişti.

"S-sürekli birliktesiniz," dedi Komari.

"Sadece benimleyken gördüğün için öyle görünüyor." Görünüşe göre, birlikte takılan her erkek ve kızın kaderiydi bu tür varsayımlar. Sınıfta neredeyse hiç konuşmuyorduk bile, Yakishio da tek ortak tanıdığımızdı. "Daha yeni tanıştık ve bazı özel durumlar var. Eğer bu kadarı hoşlanmak için yeterliyse, o zaman ben de kendisine 'merhaba' diyen bir kızla tüm geleceğini hayal eden adamlardan farksız olurum."

Komari kapüşonunu sıkıca kendine çekti ve biraz daha uzaklaştı.

"Ben öyle biri değilim diyorum." Gözlerimi devirdiğim sırada, ceketinin altındaki giysiyi fark ettim. "Bu senin okul mayon mu?"

"B-bir tane almaya vaktim olmadı." Beni baştan aşağı süzdü. "S-sen de acele etmiş olmalısın."

Güldüm. "Hadi canım. Bu geçen seneki. Biraz demode ama iş görür."

"E-etiketi hala üzerinde."

Panikledim ve kendimi yoklamaya başladım. Komari bana sırıttı.

"Evet, evet, yakaladın beni," diye itiraf ettim yumruklarımı sıkarak. "Ne yapayım? Kızlarla plaja gideceğim için biraz heyecanlanmıştım."

Söz konusu kızlardan biri olan Komari, yüzünde zerre sempati belirtisi göstermedi. "O-okulda da yüzüyoruz."

"Aynı şey değil. Beden eğitimi dersi için heyecanlanıyor musun? Hayır. O eğlence için değil."

"Peki, ş-şöyle diyelim. D-diyelim ki bazı arkadaşlarınla 'e-eğleniyordun'." Komari bana bir baktı ve beni zaten kaybettiğini anladı. "D-diyelim ki bazı a-arkadaşlarına seninle eğlenmeleri için para ödüyordun." Soğuk, acı gerçeklik, eski dostum. "S-sana ne yapmak istediğini soruyorlar. V-voleybol oynar mıydın?"

"Hayır," diye yanıtladım tereddüt etmeden.

"S-suda oynar mıydın?"

Haklıydı. Normalde o şeyleri yapmak için can atmazdım. Ancak önemli bir detayı atlamıştı.

"Bir şeyi atlıyorsun, Komari."

Yanami ve diğerleri orka deniz yatağının üzerine tırmanıyorlardı. Yakishio cesurca ayakta durmaya yeltendi ve deniz suyu yuttu. Çığlıklar, kahkahalar ve tam bir kaos vardı.

"A-atlıyor muyum?" dedi.

"O 'arkadaşlar' kızlar ve mayolu haldeler." Bir an için gerçeklik o kadar da soğuk ve acımasız gelmemeye başladı. "Evet, sanırım o şeyleri yapardım." Ayağa fırladım.

Komari bir an bana boş, inanmaz bir bakış attı. "Ö-o zaman git hadi buradan!"