Dazai'nin Oyunu

Edebiyat Kulübü Faaliyet Raporu: Tsukinoki Koto — Bekleyenin Acısı mı Daha Büyük, Yoksa Yalnız Uyuyanın mı?

Oyun taşlarının tahta üzerindeki tıkırtıları ve şakırtıları koridorda yankılanıyordu. Askeri üniformalı bir adam kapıyı kaydırarak açtı ve içeri girdi. Orada, bir şogi tahtasının bir yanında, bağdaş kurmuş, bol ve dağınık kimono giysileri içinde bir adam oturuyordu. Tanıdık bir ifadeyle sırıtıp sakallarını okşadı.

Askeri üniformalı adam hırladı, “Ne işin var senin burada?”

Kimono giyen adam, davetsiz misafire şaşkınlıkla baktı, sonra üniformayı tanıyınca başını salladı ve şogi tahtasına geri döndü. “Mishima-kun. Yine karşılaştık.” Bir taşı eline alıp hayranlıkla süzdü, yüzünde melankolik bir dinginlik belirmişti. “Dileğim kabul oldu. İşte buradayım. Gerçi insanlar… kafamı karıştırıyor.” Tak. Bu ses kimono giyen adamı yalnızca eğlendiriyordu. “Giysilerimiz. Oyunlarımız. Henüz taklit edemedikleri bir şey bulamadım. Elfler oldukça çok yönlü bir halk.” Mishima’ya anlamlı bir bakış attı. “Özellikle kadınları.” Alaycı bir gülümseme. Tak.

Mishima onun karşısına oturdu. “Bunun ne olduğunu biliyor musun, Dazai-san?”

“Kendi dünyamızın ötesinde bir dünya, evet, ama Tsugaru’dan o kadar da farklı değil. Ne dersin? Gerçi belli bir General Mori kendini aksine inandırırdı.”

“Karşılaştınız mı?”

“Karşılaşmaktan öte. Güzel sarışınlarını sever, değil mi? Bazı eğilimler, dünya ne olursa olsun asla değişmez.” Dazai elinde iki şogi taşını keyifli keyifli şıkırdatıyordu.

“Senin oyunlarını oynamayacağım. Bunun anlamı ne? Neden burada boş boş oturuyorsun? Ona ikinci bir şans verebileceğini biliyorsun.”

“Beni görmeye mi geldin, yoksa general hakkında sohbet etmeye mi?” Askeri üniformalı adam hiçbir şey söylemeyince, Dazai sakallı yüzünü Mishima’nınkine yaklaştırdı. “Ne yaptığını duydum. Karnını bıçakla yardın. Acıdı mı?”

Mishima, aldırmadan şahını bir kare ileri sürdü. “Senden hiç hoşlanmadım, Dazai-san.”

“Ama yine de buradasın. İkimiz de gerçekte ne hissettiğini biliyoruz.” Dazai şogi tahtasını kenara itti ve gerçekten oynamak istediği tek oyun parçasını kavradı: Mishima’nın elini.

“Dazai-san, ben—”

“Biliyorum.”

Dazai’nin hastalıklı bedeninin eterinden doğmuş gibi görünen bir güçle, Mishima’yı tatamiye devirdi; Mishima’nın biçimli fiziği,

[Kulüp başkanının takdirine bağlı olarak aşağıdaki içerikler sansürlenmiştir.]